JaarbriefAlmudena (Frankrijk)
Almudena is een Française van Spaanse afkomst. Zij hielp mee om de ontmoeting in Santiago (Chili) voor te bereiden.
Tijdens deze vijf maanden van voorbereiding, heb ik heel veel meegemaakt. Ik besef me nog maar nauwelijks wat deze ervaring allemaal voor mij heeft betekend. Toch wil ik nu, enkele weken na de ontmoeting, graag iets delen van wat ik heb geleerd.
Ik heb geleerd om niet alles vantevoren te willen regelen. In de mate waarin je minder aan je eigen ideeën over de toekomst vasthoudt, sta je meer open om het uiteindelijke resultaat, wat dat ook mag zijn, in vrede te aanvaarden. Uiteindelijk verliepen tijdens de voorbereiding heel veel dingen niet zoals ik ze gepland had: deelgroepen die langzamer werkten dan voorzien, afspraken die werden afgezegd....
Ik heb gaandeweg ontdekt wat de daadwerkelijke betekenis van ‘vertrouwen’ is – een woord dat vaak wordt gebruikt, maar dat niet altijd zo makkelijk in de praktijk kan worden gebracht. In Santiago heb ik geleerd wat het betekent om iets aan een ander toe te vertrouwen: Je zegt tegen die persoon: “Ik geloof in jou” en laat de verantwoordelijkheid voor een bepaalde taak aan hem over. Zo geef je hem de mogelijkheid om ook een rol te spelen in de voorbereiding. Dat is niet altijd makkelijk, omdat anderen het niet per se zo aanpakken als jij het graag zou willen…Ik heb geleerd dat vertrouwen hebben, ook betekent dat je kunt loslaten.
Ik heb veel geleerd over gemeeenschapsleven en over het samenwerken in een groep. Leven in gemeenschap gaat niet vanzelf!Het vraagt zorg en aandacht voor de ander. Wij waren met 10 internationale en meerdere chileense vrijwilligers. Het was een heel nieuwe manier van werken, omdat er onder ons, in tegenstelling tot wat normaal is in onze tijd, nu eens geen concurrentie heerste. Zelfs als ik niet altijd begreep hoe de ander iets aanpakte, toch moest ik hem vertrouwen schenken en aanvaarden dat wij nu eenmaal verschillend waren.
Ik heb geleerd wat doorzettingsvermogen en geduld betekenen. Vijf maanden lijken misschien kort, maar als je elke dag bezig bent met het voorbereiden van een ontmoeting, kunnen ze soms lang duren!
In Santiago heb ik kennis kunnen maken met een ‘volkse’ geloofsbeleving, waar ik persoonlijk niet mee vertrouwd was. Veel trouwprocessies, heiligenverering, missen voor de tweehonderdste verjaardag van de onafhankelijkheid... Aan het begin keek ik wat van een afstandje naar al dat uiterlijk vertoon. Geleidelijk aan heb ik ervaren dat het een uitdrukking is van een diep en oprecht geloof.
Wat ik heb behouden, is het dagelijks gebed. Voor mij was het iets nieuws om regelmatig te bidden. Ik zal nooit meer vergeten dat God ons roept om vrije mensen te zijn. Zo kan iedereen zich in vrijheid openstellen voor zijn aanwezigheid en volmaakt gelukkig worden.
