AfrikaHet is tegenwoordig moeilijk om te reizen in Nepal. Overal zijn er wegversperringen. Het leger controleert de bussen en andere voertuigen. Behalve in Kathmandu zie je niet veel buitenlandse toeristen. De mensen zeggen dat er gemiddeld vijftien mensen per dag sterven in de niet verklaarde burgeroorlog van de regering tegen de marxisten. Waarschijnlijk ligt het aantal hoger; het nieuws uit verafgelegen streken bereikt de hoofdstad vaak niet.
Nepal is een heel religieus land. Je ziet overal hindoe tempels. Het spectaculairst zijn de boeddhistische tempels in Kathmandu, die ontmoetingsplaatsen zijn voor veel monniken en pelgrims.
De kerken
De kerken zijn iets nieuws in Nepal. De eerste kleine christelijke gemeenschappen begonnen rond 1950 in Pokhara, daarna in Kathmandu en omgeving. Opvallend is het diepe en enthousiaste geloof van veel christenen. De vieringen zijn vaak erg ontroerend, omdat er actief wordt deelgenomen en er mooi en ritmisch gezongen wordt. De meerderheid van de christenen is jong, waaronder ook jonge gezinnen met kinderen. In Kathmandu zijn sommige kerken vrij groot met plaats voor 1000 à 1500 mensen. Ze zitten vaak overvol. Overal zie je ook kleinere kerken of huiskerkjes. Catechese en vorming worden erg benadrukt.
Het bruisende enthousiasme van de christelijke gemeenschappen is verbazend. Er zijn nu misschien één miljoen christenen in Nepal. Verbazend zijn ook de verschillende benaderingen van de kerken. De katholieken leggen bijvoorbeeld een sterk accent op scholen en poliklinieken. Anderen hechten meer waarde aan evangelisatieprogramma’s. Veel zou er gedaan kunnen worden om te ontdekken hoezeer deze benaderingen elkaar aanvullen. Er wordt inderdaad geprobeerd om ze samen te brengen.
Toen ik in Kathmandu was, kon ik deelnemen aan een kleine ontmoeting van mensen uit verschillende kerken, zowel katholiek als protestant. De ontmoeting vond plaats in de oudste protestantse kerk in Kathmandu, de Putali Sadak kerk, die zijn vijftigste verjaardag vierde.
‘Breng ons samen, Heer’
De hele kerk was mooi versierd. We zongen Nepalese liederen, we baden en we luisterden naar een bijbellezing. Twee personen spraken kort over de noodzaak die zij voelden om als christenen samen te werken voor meer eenheid. Daarna gingen we in groepjes uit elkaar om na te denken over het thema: ‘Breng ons samen, Heer’ – Wat voor goeds zie ik in andere kerken? Hoe kunnen we dichter tot elkaar komen?
In Nepal hebben sommige christenen erg geleden voor hun geloof. De meeste dorpen zijn alleen te voet bereikbaar. Het kan een paar dagen of zelfs een week duren om sommige afgelegen dorpen te bereiken. Toch vind je zelfs in deze dorpen vaak christenen. De manier waarop het evangelie door heel Nepal zich verspreid heeft in slechts vijftig jaar is wonderbaarlijk... Nu komt de tijd van geloofsverdieping, van bezinning en van ontmoeting. Er kan zoveel ontvangen worden, als mensen samenkomen om hun inspiratie te delen.