PolskaSzczegółowe informacje na temat odwiedzin w marcu i kwietniu 2011 roku znajdziesz na tej stronie.
Kilka spotkań w marcu 2009 roku
W marcu 2009 wielu młodych ludzi wzięło udział w spotkaniach w Montrealu, Ottawie, London i w Toronto.
W oratorium św. Józefa (Saint Joseph’s Oratory) nawet najbardziej optymistyczne przewidywania okazały się mocno niedoszacowane, do tego stopnia, że przygotowanych na tę okazję kartek ze śpiewami zabrakło dla wielu uczestników... więc młodzi ludzie spontanicznie dzielili się nimi między sobą. Przed rozpoczęciem modlitwy zgromadzeni obejrzeli DVD relacjonujące niedawne spotkanie w Nairobi, które pokazywaliśmy także podczas spotkania w Ottawie. Wielu było mocno poruszonych tym filmem: „Skoro ci młodzi ludzie będący w tak trudnej sytuacji potrafią w taki sposób mówić o zaufaniu, nadziei i pojednaniu, co to oznacza dla nas?”
Grupa z Montrealu zorganizowana przez diecezjalne duszpasterstwo młodych, ma nadzieję przyjechać latem do Taizé razem z biskupem pomocniczym Montrealu, który również uczestniczył w wieczornej modlitwie.
W Ottawie spotkanie miało miejsce po raz kolejny na Uniwersytecie św. Pawła (University of Saint Paul). Na potrzeby spotkania udostępniono kilka hal oraz piękne uniwersyteckie kaplice. Młodzi ludzie przybyli z bardzo daleka. Cztery osoby leciały kilka godzin z Kolorado. Inni przyjechali z Toronto, Montrealu i Quebecku. Wielu identyfikowało się z wyzwaniami „Listu z Kenii”. Arcybiskup Ottawy był obecny na modlitwie w piątek wieczorem. Grupa z Ottawy tego lata odwiedzi Taizé.
W London i Toronto piękne wieczorne modlitwy zgromadziły za każdym razem po kilkaset młodych ludzi. Parafia Różańca Świętego (Holy Rosary Parish) w Toronto wypełniła się młodzieżą, która przyjechała z całego regionu, a pochodzi z najróżniejszych społeczności etnicznych: chińskiej, filipińskiej, wietnamskiej, polskiej, libańskiej, mówiących po francusku i po angielsku.
Toronto, Montreal, Ottawa 2008
W dniach od 1 do 3 lutego jeden z braci prowadził weekendowe spotkanie i modlitwy w Toronto, w Kanadzie. Modlitwy odbywały się w bazylice św. Pawła, a inne spotkania w katedrze anglikańskiej i kościele United Church. Jeden z uczestników napisał: „W piątek, dzień przyjazdu, była ogromna śnieżyca, a ponieważ wiele osób miało przyjechać spoza Toronto (zwłaszcza z prowincji Quebec) obawialiśmy się, czy bezpiecznie dojadą … i czy w ogóle dotrą. Na szczęście, poza 6 osobami z Ottawy, przybyli wszyscy. To niezwykłe – była nawet grupa z Amos, które leży w północnym Quebec’u. Spędzili 14 godzin w podróży, by tu dotrzeć. Były wśród nich osoby bardzo biedne. 13 osób przyjechało z samego Quebec’u. Jak zwykle w programie były wprowadzenia biblijne. Spotkania w grupach były bardzo owocne, a modlitwy piękne. Wydaje się, że zostawiły one trwały ślad w sercach uczestników.”
Tydzień później 200 młodych ludzi różnych wyznań spotkało się na wspólnej modlitwie w kościele św. Alberta w Montrealu. Podczas modlitwy jeden z braci mówił na temat zdania z listu brata Aloisa „Do tych, którzy chcą iść za Chrystusem”: „Szczęśliwi Ci, którzy nie pogrążają się w lęku, ale zdają się na Ducha Świętego.” W następny czwartek podobne spotkanie miało miejsce w Ottawie, gdzie modlitwa ze śpiewami z Taize trwa od 30 lat. Katolicki arcybiskup oraz anglikański biskup Ottawy wzięli udział w tej modlitwie, która zgromadziła 300 młodych ludzi.
Montreal: 27 - 29 kwietnia 2007
„Kiedy powiedzieliście nam, że dobrze byłoby wynieść ławki z kościoła, aby zyskać więcej miejsca dla młodych ludzi, pomyśleliśmy, że tak naprawdę nie wiecie, jak mają się sprawy w naszym kraju” - powiedział nam brat z jednej ze wspólnot religijnych w Montrealu. „Niewielu młodych ludzi przychodzi tutaj do kościoła”. „Kilka miesięcy później, kiedy rozpoczęło się spotkanie, byliśmy bardzo zdziwieni, widząc wielki kościół Świętego Alfonsa wypełniony po brzegi blisko dwoma tysiącami młodych ludzi, którzy przybyli na modlitwę w sobotni wieczór”.
Jak zrozumieć fakt, że tak wielu młodych ludzi chciało uczestniczyć w tym spotkaniu? Pierwszego dnia spotkania młodych w Montrealu jeden z wielkich kanadyjskich dzienników zamieścił artykuł pt.: „Pragnienie ciszy przyciągnęło młodych” (Toronto Star, 27 kwietnia 2007). Autor usiłował zrozumieć, co sprawiło, że 150 młodych mieszkańców Toronto różnych wyznań przybyło do Montrealu. Kilka dni wcześniej w „Newspaper of Montreal”, kardynał Turcotte, arcybiskup Montrealu zatytułował swoją cotygodniową kronikę „Taizé - Montreal” odwołując się do początków i znaczenia spotkania: „Wielu młodych ludzi, którzy byli kiedyś w Taizé lub uczestniczyli w lokalnych modlitwach ze śpiewami z Taizé, pyta: «Czy Montreal nie mógłby stać się etapem pielgrzymki zaufania przez ziemię?» Tego rodzaju spotkanie zbliżyłoby do siebie młodych z Quebeku, innych regionów Kanady, a nawet Stanów Zjednoczonych.
W rozmowie z bratem Aloisem, następcą brata Rogera, wyraziłem pragnienie zorganizowania takiego spotkania w Montrealu. Anglikański biskup Montrealu, Dr. Barry Clarke oraz Synod Zjednoczonego Kościoła Kanady w Montrealu i Ottawie poparły moją propozycję. Przygotowania do tego spotkania trwają obecnie od kilku miesięcy. Spotkanie zostanie poprowadzone przez Wspólnotę z Taizé pod hasłem: «Zostawić za sobą zniechęcenie, odnaleźć nową nadzieję». W obecnych czasach tak wielu młodych ludzi odczuwa głębokie rozgoryczenie i zastanawia się nad przyszłością. Prawdopodobnie w ciągu tych kilku dni odnajdą odpowiedzi na pytania, które noszą głęboko w sercu”.
Na spotkanie przybyli przedstawiciele prawie wszystkich kanadyjskich prowincji, a także przedstawiciele piętnastu stanów Ameryki. Zakonnica z północnego Quebeku pisze: „Spotkałam cztery młode osoby z Rouyn-Noranda, młodą osobę z Val d’Or (ze szkoły dla dorosłych) i dwóch Indian amerykańskich. Droga powrotna bardzo zbliżyła ich do siebie”.
Zaskakująco dużo mieszkańców Montrealu zgłosiło chęć udziału w spotkaniu. Jeden z nich napisał: „Uczestnictwo w tym spotkaniu napełniło mnie wielką radością. Z jednej strony ma ono jedyny w swoim rodzaju, otwarty charakter, a z drugiej daje trwałe podstawy i inspiruje: jest tchnieniem powietrza tak bardzo potrzebnym w obecnej sytuacji naszego kościoła”.
Po wprowadzeniach biblijnych przygotowanych przez braci z Taizé w języku francuskim i angielskim, młodzi mieli dwie możliwości dzielenia się swoimi przemyśleniami na temat: „Zostawić za sobą zniechęcenie, odnaleźć nową nadzieję”. Spotkania w małych grupach, posiłki, jak również warsztaty, które odbywały się każdego popołudnia miały miejsce w szkole w pobliżu kościoła Świętego Alfonsa. Wiele osób doceniło różnorodność tematów proponowanych w czasie warsztatów: „Być chrześcijaninem w świecie akademickim: wybór niekonformistyczny”, „Święty Paweł, czyli nieustannie odnawiany dynamizm”, „«Co uczyniliście dla tych najmniejszych?»: Inicjatywy skłaniające do solidarności z innymi”, „Czy moja praca może mieć jakiekolwiek znaczenie?”, „«Tak» dane Chrystusowi na całe życie”, „Modlitwa ze śpiewami z Taizé”, „Odważyć się wyjść do innych?”, „Pragnienie prawdy , które przychodzi do nas przez Chrystusa”, „Ku rzeczywistości przez wirtualny świat: Internet i życie w wierze”, «Obdarzę cię miłością»; plan i obietnica, jak wytrwać w miłości: pary w różnym wieku opowiadają o przyjętych zobowiązaniach względem siebie.”
Jeden z animatorów warsztatu na temat: „Być chrześcijaninem w świecie akademickim” pisze:
„Ucieszyłem się, kiedy niektórzy młodzi ludzie wracali, by zadawać pytania na temat filozofii i wiary lub pytać o niektóre z wielkich postaci, takich jak Paul Ricœur, czy Charles Taylor. Zapamiętali między innymi to, co opowiedziałem im o Ricœurze, który wygłosił ważny wykład filozoficzny na temat etyki odpowiedzialności w Paryżu, a dzień później spacerował z bratem Rogerem w Taizé. To, czego szukają przede wszystkim młodzi ludzie, to żywe świadectwa, a nie teorie i doktryny”.
Inny uczestnik spotkania napisał do jednego z braci: „Wiecie, jak zadawać pytania i jak dzielić się skarbami, które nigdy nie ulegają przedawnieniu. Jest to możliwe, jeśli zachowujesz je w sercu i przywołujesz w pamięci, tak by powiedzieć «zostaw za sobą zniechęcenie, spróbuj odnaleźć nową nadzieję». Dla niektórych osób spotkanie to było pierwszym doświadczeniem Boga. Dla innych stało się okazją do umocnienia wiary, a nawet odzyskania śmiałości. To właśnie dzisiaj młodzi ludzie wzywani są do życia w tej chrześcijańskiej prawdzie, która w tajemniczy sposób pozwala im przejść od zniechęcenia do śmiałości: ku Zesłaniu Ducha Świętego”.