Polska
Początki
Bracia mieszkają w Brazylii od 1966 roku. Pierwsza fraternia została założona w Recife, w północno - wschodniej Brazylii, w diecezji biskupa Dom Heldera Camary, z którym Brat Roger zaprzyjaźnił się w czasie Soboru Watykańskiego II. Od 1972 roku bracia zamieszkali w Vitória, 1700 km dalej w kierunku południowym. W 1978 roku powrócili na północny wschód do Alagoinhas, średniej wielkości miasta położonego 110 km od Salwadoru (Bahia). Zamieszkali tam w biednej dzielnicy na przedmieściach. W tym regionie Brazylii 80% populacji to ludzie pochodzenia afrykańskiego. Nietrudno zauważyć panującą tu biedę, ale tym, co najbardziej zaskakuje przyjeżdżających tutaj ludzi, jest pełne uśmiechu powitanie ze strony mieszkańców, a zwłaszcza dzieci.
W biednej dzielnicy Bahia
Na dwuhektarowej działce, dzierżawionej od diecezji, bracia wybudowali najpierw małą bambusową kaplicę, z której mogło korzystać niewielu ludzi. Jakiś czas później powstało tu również centrum spotkań. Zajęły się nim siostry ze zgromadzenia św. Andrzeja mieszkające w Sao Paulo. Potem pojawiła się potrzeba wybudowania większego kościoła, zarówno dla osób przybywających na spotkania, jak i tych z sąsiedztwa.
Na początku bracia założyli w tej dzielnicy sąsiedzkie stowarzyszenie troszczące się o najpilniejsze potrzeby, takie jak: bieżąca woda, elektryczność, transport autobusowy, żłobek, itp. W ciągu około 15 lat udało się przy pomocy innych zbudować 160 domów dla osób pracujących. Pomagali między innymi członkowie Misereor, niemieckiej chrześcijańskiej organizacji pomocy. Ludzie mogli zakupić te domy wnosząc niewielkie miesięczne opłaty.
Kandydaci byli wybierani według stopnia potrzeb, to znaczy, że oprócz braku środków materialnych dotknął ich jeszcze inny rodzaj ubóstwa: rozbite rodziny, samotne matki z małymi dziećmi, które są bez środków do życia, bezrobotni, brak edukacji, alkoholizm, narkotyki, przemoc… Jednak trzydzieści lat później można zauważyć znaczną poprawę życia nowego pokolenia!
Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych…
Należało na poczekaniu zorganizować jakąś pomoc w nauczaniu, która z czasem przekształciła się w szkołę powszechną i kursy zawodowe. Dzięki temu ponad tysiąc młodych osób poznało różne zawody. Wielu z nich znalazło zatrudnienie w samym Alagoinhas lub emigrując do wielkich ośrodków miejskich na południu. Jeden z warsztatów – fabryka mebli – zyskał niezależność. Inne zbankrutowały, ponieważ regularna praca, znajomość rzeczy, duch przedsiębiorczości i sprzedaż produktów wymagały czegoś więcej niż improwizacji!
Od czasu do czasu bracia organizują spotkania dla niepełnosprawnych. Wśród uczestników jest wielu głuchoniemych, którzy nigdy nie chodzili do szkoły. Niektórzy z nich zaczęli spotykać się ze sobą we fraterni. Po dwóch latach nie mieli problemu z integracją w szkole. Od 2001 roku szkoła przyjmuje również niewidomych i niedowidzących, a nawet osoby będące zarówno niesłyszące, jak i niewidome. Jeśli weźmiemy również pod uwagę dzieci dotknięte poważnymi problemami rodzinnymi, ogólna liczba uczniów z jakimiś dysfunkcjami wyniesie ponad 40% w obecnym roku szkolnym.
Powołano fundację zajmującą się wszelkimi działaniami na rzecz rozwoju osobowego i społecznego. Fundacja ta, we współpracy z radą miasta, opiekuje się szkołą. Dzięki temu wszyscy podopieczni uczą się również muzyki. Inne stowarzyszenie opiekuje się domem starców dla biednych ludzi. Te organizacje pozarządowe działają niezależnie od fraterni, posiadają własne zarządy i budżet, ale bracia są ich częścią – zwłaszcza jeśli chodzi o kontakty z organizacjami międzynarodowymi.
Każdego popołudnia do Wspólnoty przychodzą dzieci. Znajdują tam bezpieczne miejsce do zabaw i dostają coś do jedzenia. Nie zdając sobie z tego sprawy, uczą się również wspólnego życia. Pomagają im młodzi wolontariusze. W czasie wakacji i w każdą sobotę starsze dzieci uczą młodszych. W ten sposób dzieci z najbiedniejszych rodzin poznają szkołę. W styczniu, w okresie ferii, fraternia organizuje obozy.
Rekolekcje i spotkania
W centrum spotkań w ciągu całego roku organizowane są rekolekcje i spotkania. Trzykrotna wspólna modlitwa z braćmi każdego dnia pomaga wszystkim poszukującym Boga. Pod koniec tygodnia dzieci i młodzież przychodzą na katechezę prowadzoną przez siostry ze zgromadzenia św. Andrzeja.
Często bracia zapraszani są do prowadzenia rekolekcji w innych miejscach. Od 1973 roku organizują od czasu do czasu duże spotkania dla młodych w różnych częściach Brazylii. W regionie jeden z braci służy wspólnotom sióstr jako przewodnik duchowy, inny prowadzi diecezjalne nabożeństwa dla młodych, a jeszcze inny terapię w seminarium w mieście Feira de Santana.
Bracia zarabiają na utrzymanie produkując witraże, świece i ikony oraz pisząc książki. Ziemia, na której mieszkają, rodzi owoce i warzywa.