Bijbelteksten met uitleg

Hieronder wordt een bijbeltekst voorgesteld om het zoeken naar God ook in het dagelijks leven door stilte en gebed te ondersteunen. Neem tijdens de dag wat tijd om in stilte de voorgestelde bijbeltekst te lezen met de korte uitleg en vragen. Vervolgens kun je in een kleine groep van 3 à 10 personen samenkomen om kort met elkaar te delen wat ieder ontdekt heeft. Dit kan eventueel afgesloten worden door een tijd van gebed.

JPEG - 31.8 kB

De bijbeltekst op deze pagina is ontleend aan De Nieuwe Bijbelvertaling, © Nederlands Bijbelgenootschap 2004.
2018

Juli

Matteüs 14:13-21: Feest, ondanks de dood
Jezus week per boot uit naar een afgelegen plaats waar hij alleen kon zijn. Maar de mensen kwamen het te weten, en vanuit de steden volgden ze hem over land. Toen hij uit de boot stapte en de grote menigte zag, voelde hij medelijden met hen en hij genas hun zieken. Bij het vallen van de avond kwamen de leerlingen naar hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. Stuur de mensen weg, laat ze naar de dorpen gaan om eten voor zichzelf te kopen.’ Maar Jezus zei: ‘Ze hoeven niet weg, geven jullie hun maar te eten.’ Ze antwoordden hem: ‘We hebben hier niets, alleen vijf broden en twee vissen.’ Hij zei: ‘Breng ze mij.’ En nadat hij de mensen opdracht had gegeven op het gras te gaan zitten, nam hij de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel, sprak het zegengebed uit en brak de broden; hij gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze door aan de mensen. Iedereen at en werd verzadigd, en toen ze de stukken brood die over waren ophaalden, hadden ze twaalf manden vol. Er hadden ongeveer vijfduizend man gegeten, vrouwen en kinderen niet meegeteld. (Matteüs 14:13–21)

Jezus heeft net gehoord van de moord op zijn neef, Johannes de Doper. Hij is hierdoor zeer geraakt en trekt zich terug in de eenzaamheid. Toch laat Hij toe dat mensen die Hem om genezing komen vragen, Hem storen in zijn rouw. Hij geeft gehoor aan hun verzoek, geneest hen en laat hun leven zwaarder wegen dan zijn eigen verdriet.

Deze overgang van dood naar leven wordt op een heel bijzondere manier gevierd: Op een afgelegen plaats is er plotseling gras voorhanden, waar iedereen rustig kan gaan zitten en eten van brood en wijn, die gratis en overvloedig worden uitgedeeld. Het is een eenvoudig teken, het gaat niet om een grote maaltijd, maar omdat het om 10.000 tot 15.000 mensen gaat, maakt het zoveel indruk dat het in sommige evangelies zelfs twee keer wordt verteld.

Te midden van rouw, ziekte, gebrek en de dreiging die Jezus voorvoelt wat betreft zijn eigen leven, lijkt hij de tijd even stil te zetten. Hij houdt de menigte bij zich, alsof Hij hen de mogelijkheid wil bieden om een nieuw ervaring op te doen, die van een nieuwe wereld, waar er geen tijd meer bestaat en de dood de horizon niet verduistert.

Dit lijkt wel een utopie, een eenmalige ervaring die niet kan worden herhaald, een glimp van het Koninkrijk der hemelen. Toch vertelt het verhaal dit allemaal heel realistisch. Op deze aarde, met deze middelen, maakt God een uitzondering op de regels van zijn eigen schepping. Als God bewust die vrijheid neemt, noemen wij dat ’een wonder’.

Wie zegt ’wonder’ zegt ook onderricht. Welke boodschap wil Jezus, in dit duistere moment van zijn bestaan, overbrengen? Alles wijst op een boodschap van bemoediging. Jezus moedigt ons aan om ons toe te vertrouwen aan Gods goedertierenheid, die sterker is dan dood en vernietiging. Deze genezing en dit feest in de woestijn zijn een prachtig voorbeeld van het gebed: alles aan God toevertrouwen: wat wij hebben en dat waarvan wij niet genoeg hebben, onze levenskracht, de vruchten van ons werk, maar ook ons verdriet en onze zwakheden.

God aanvaardt alles: ziekte en gebrek, brood en vis. Hij neemt onze kracht en onze zwakheden op zich. En geleidelijk aan maakt God daar meer van, omdat Hij al onze gaven samenbrengt. Onze talenten, samengebracht door de heilige Geest, vermenigvuldigen zich tot meer dan als je ze bij elkaar op zou tellen. Daarom benadrukte frère Roger altijd het belang van "beginnen met het beetje dat wij hebben". Het is aan ons om te beginnen. Door zijn genade en onze volharding, zal God de rest doen. We moeten dus niet bang zijn dat we te weinig hebben om alvast op weg te gaan. Dat is ook al een bemoediging.

In de versie van Matteüs van het verhaal van de broodvermenigvuldiging, geeft Jezus enkel de broden aan het volk, niet de vissen. Dat wil dus zeggen dat Hij iets achterhoudt van wat wij Hem hebben gegeven. Wat kan dit betekenen? De vissen, dode dieren, zouden kunnen staan voor wat er in ons is kapot gegaan, wat geen leven meer geeft. Als je het zo bekijkt, betekent dit gebaar van Jezus heel veel: God filtert wat wij Hem toevertrouwen. Dat wat vrucht draagt, geeft Hij ons terug, zodat wij het ten goede kunnen laten komen aan vele anderen. Maar wat ons pijn doet, of waarover wij ons schamen, dat houdt Hij voor Zichzelf.

De twee centrale vragen die ons door dit wonder van Jezus worden gesteld, zijn dus: wat heb ik van God gekregen om door te geven aan vele anderen? En: Zijn er dingen die ik aan God toevertrouw, waarvan ik zou willen dat Hij ze voor Zichzelf houdt; waarvan zou ik willen dat God mij bevrijdt?

- Heb jij iets speciaals van God gekregen? Zo ja: hoe kun je ervoor zorgen dat het aan zoveel mogelijk mensen ten goede komt, en je het niet alleen voor jezelf houdt?

- Zijn er dingen die jij aan God hebt toevertrouwd, waarvan je zou willen dat Hij ze voor Zichzelf houdt; waarvan zou jij willen dat God je bevrijdt?

- Wat voor soort maatschappij laat het verhaal van de broodvermenigvuldiging ons zien? Zit er ook een ’politieke boodschap’ in dit gebaar van Jezus?



Andere bijbelteksten met uitleg:

Printed from: http://www.taize.fr/nl_article173.html - 23 July 2018
Copyright © 2018 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France