Wielkanoc 2018

Wielki Tydzień w Taizé

Niedziela Palmowa

W Niedzielę Palmową Kościół wspomina wjazd Jezusa do Jerozolimy. Jest to także początek Wielkiego Tygodnia. W Taizé już od kilku lat uroczystości tego dnia zaczynają się przy źródle św. Stefana, gdzie bracia, wolontariusze i młodzi ludzie obecni w Taizé, gromadzą się razem z przyjaciółmi wspólnoty z całego regionu. W tym roku był też obecny biskup Autun, Benoît Rivière.

Clara, Belgia

Tegoroczna procesja Niedzieli Palmowej była dla mnie wspaniłym doświadczeniem przynależności do całego stworzenia, przepełniła mnie też radością. Miało się naprawdę ochotę świętować, bo Jezus był obecny wśród nas. Nigdy nie przeżyłam Niedzieli Palmowej w taki sposób.


Od poniedziałku do środy

Podczas wspólnych modlitw w Wielkim Tygodniu śpiewa się szczególne śpiewy i responsoria. Rano i wieczorem dwaj bracia czytają też w różnych językach fragmenty Ewangelii opisujące Mękę Chrystusa.

W poniedziałek wieczorem modliliśmy się w dwóch szczególnych intencjach: za ofiary tragicznego pożaru w centrum handlowym w Kemerowie na Syberii oraz za ofiary nieco wcześniejszych ataków terrorystycznych w Carcassonne i Trèbes na południu Francji. W pozostałe wieczory w czasie modlitwy wspominaliśmy inne trudne sytuacje, które mają miejsce na całym świecie.

Rob, Irlandia

To jest tak inne od tego, czego się spodziewałem. Ta wspólnota jest tak zjednoczona. Bardzo lubię chodzić na wspólne modlitwy, na początku nie byłem nimi tak zachwycony, ale to we mnie dojrzało. Ta modlitwa jest interesująca i pociągająca.


Wielki Czwartek

Na modlitwie wieczornej mocnym przeżyciem było umywanie nóg. Od wielu lat utrzymujemy tę tradycję, że w tym dniu bracia myją w kościele nogi wszystkim tym, którzy tego chcą. Była też odprawiana Eucharystia na pamiątkę ostatniej wieczerzy Pańskiej. Jest to początek Triduum Paschalnego.

Youssef, Egipt

Jako diakon Prawosławnego Kościoła Koptyjskiego, w którym obchody Wielkiego Tygodnia są szczególne i bardzo bogate, w Taizé odkryłem, że to samo można wyrazić w sposób bardzo prosty i pokorny: miłość, która pochodzi od Boga, jest też w stronę Boga skierowana. To w Wielki Czwartek Jezus, Emmanuel, Bóg wcielony pośród nas, daje nam swoje Ciało i Krew… abyśmy wszyscy byli jedno w Nim i z Nim. Nie wszyscy uczniowie, którzy zasiedli przy tym stole, byli tacy sami, podobnie jak i w Kościele Pojednania były zebrane osoby różniące się między sobą. Różne były kraje naszego pochodzenia, różny sposób wyrażania wiary, różne kultury, różne tradycje, ale wszyscy jesteśmy złączeni poprzez tę pokorę i miłość Boga Ojca wobec Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym – nic nie może rozerwać tej komunii.

Une publication partagée par Taizé ( hWP taize) [https://www.instagram.com/p/Bg9foInhtnW/] le


Wielki Piątek

O godzinie 15.00 całe wzgórze pogrążyło się na kilka minut w ciszy, podczas gdy bił pojedynczy dzwon, przypominając wszystkim godzinę śmierci Jezusa na krzyżu (por. Łukasz 23:44-45). W tym momencie wszyscy przerwali na chwilę swoje zajęcia i na kilka minut zatrzymali się na cichej modlitwie.

Wieczorem w Kościele Pojednania odbyła się procesja z krzyżem. Na początku modlitwy wszyscy bracia zebrali się za ołtarzem, a następnie w procesji została przeniesiona ikona krzyża, aby włączyć w ten moment tysiące młodych ludzi obecnych w kościele. Modlitwa wokół krzyża trwała później przez całą noc.


Wielka Sobota

Ostatni pielgrzymi przybywający na Wielkanoc dotarli na wzgórze popołudniu tego dnia. Wieczorem ikona „zejścia do Szeolu” była niesiona w procesji przez kościół. Wszystkie jego części były już otwarte, żeby pomieścić wielką liczbę obecnych pielgrzymów.

Tego wieczoru brat Alois wygłosił swoje cotygodniowe rozważanie – tuż przed rozpoczęciem czuwania. Zostały też odczytane teksty prorockie ze Starego Testamentu.


Niedziela Wielkanocna

W tym roku obchody Zmartwychwstania rozpoczęły się o godz. 6.30, w kościele całkowicie otwartym i wciąż pogrążonym w ciemności. Podczas gdy młoda dziewczyna grała otwór na wiolonczeli, żeńskie głosy z chóru wykonały śpiew o zmartwychwstaniu w języku syryjskim i w różnych innych językach. Cztery siostry zakonne przeszły wzdłuż kościoła niosąc latarnię – ogień symbolizujący zmartwychwstanie – oraz biały materiał, symbol całunu, w którym Jezus był złożony do grobu.

Od wniesionej latarni została zapalona świeca paschalna, a następnie siostry oraz inne kobiety mieszkające w Taizé, podały ten ogień wielkanocny wszystkim obecnym. W ten sposób zostało podkreślone to, że właśnie kobiety, Maria Magdalena i inne, jako pierwsze uwierzyły w zmartwychwstanie Jezusa.

Podczas uroczystości wielkanocnych dobra nowina o zmartwychwstaniu została ogłoszona słowami hymnu liturgicznego Exultet, który został odczytany przez kilku braci w sześciu językach. Jeden z braci, pochodzący z Francji, złożył we wspólnocie śluby wieczyste, w obecności swojej rodziny i Eucharystia była sprawowana ze szczególną radością.

Ostatnim szczególnym punktem celebracji było wygłoszenie, ponownie przez kobiety, pozdrowienia wielkanocnego w dwudziestu językach. Jest to pozdrowienie pochodzące z tradycji Kościoła Prawosławnego: „Chrystus zmartwychwstał!”. Każdy z obecnych odpowiadał we własnym języku „Prawdziwie zmartwychwstał!”, podczas gdy dzwony biły radośnie.

Książeczka obchodów Wielkanocy

PDF - 4 Mb

Tim, Holandia

W tych dniach doświadczyłem głębokiej radości. Podobały mi się modlitwy, ich szczególny rytm i przebieg pozwoliły mi skupić się lepiej na historii paschalnej. Na początku czujesz smutek, ale stopniowo przechodzi on w radość zmartwychwstania. Po ostatniej liturgii czułem tak wielką radość, że dzieliłem ją z innymi w prawdziwym święcie szczęścia we wspólnocie. Te dni pozwoliły mi na nowo odkryć nadzieję dla narodów Europy, piękno wspólnego świętowania i wiarę w to, że światło zmartwychwstania może zostać poniesione na cały świat.

Printed from: http://www.taize.fr/pl_article23878.html - 7 December 2019
Copyright © 2019 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France