Rusland

Pelgrimage naar een tweede lente

Op uitnodiging van het bisdom Kemerovo van de Russisch Orthodoxe Kerk, ging broeder Alois met een andere broeder en een groep jongeren op pelgrimstocht naar deze stad in het afgelegen Siberië. Daar vierden zij het feest van Hemelvaart mee van 16 t/m 19 mei 2018. De meeste pelgrims konden vooraf nog twee dagen in Moskou doorbrengen. Zij brachten daar bezoeken aan parochies die jongeren hadden verwelkomd tijdens de pelgrimages met Pasen in 2011 en 2015.

De broeders van Taizé hebben het bisdom Kemerovo meerdere keren bezocht in de afgelopen tien jaar. Jongeren en priesters uit Kemerovo zijn ook in Taizé geweest, om deel te nemen aan de jongerenontmoetingen. Deze pelgrimage was het resultaat van een lange voorbereiding en van een vriendschap die met de jaren opgebouwd is. In dit artikel delen een broeder en verschillende jongeren hun ervaringen.

Voor de pelgrims die twee dagen in Moskou doorbrachten vóór de reis naar Kemerovo, organiseerden jongeren uit Moskou bezoeken aan verschillende kerken in het stadscentrum. Dit was een andere manier om de stad te ontdekken dan die van de vele toeristen rond het Rode Plein. Het geestelijke erfgoed van de stad is niet beperkt tot monumenten. Er zijn levendige gemeenschappen van Orthodoxe gelovigen die getuigen van hun geloof.

JPEG - 59.7 kB

Op de eerste avond vond er een mooi gebed plaats in de parochie van de Ontslaping van de Moeder Gods. Met hun priester brengt deze parochie al meer dan 20 jaar bezoeken aan Taizé. Vrienden uit heel Moskou namen deel aan dit gebed.

Jakob, Duitsland: "Op dinsdagochtend werden we na de Goddelijke Liturgie uitgenodigd voor een maaltijd bij vader Ioann, een priester van de parochie van de heiligen Cosmas en Damianus. Ik vroeg hem wat we kunnen doen om te bouwen aan de eenheid van de kerk. Hij antwoordde dat het belangrijk is om stappen te zetten om elkaar beter te leren kennen en meer lief te hebben. Ik ben blij dat we dit allebei kunnen doen tijdens deze pelgrimage. Met alles wat ik hier beleef leer ik meer over de Russisch Orthodoxe Kerk. En in hoe we verwelkomd en ondergebracht worden in de parochies en bij onze gastgezinnen, voel ik de liefde die we kunnen delen als gelovige broeders en zusters.
Vader Ioann zei dat we in het verleden vaak een ’geschiedenis met een min’ zien, waarbij de focus ligt op verdeeldheid en conflict. We moeten proberen om ’geschiedenis met een plus’ te schrijven, om momenten en initiatieven te vinden en creëren van eenheid en gemeenschap. Ik hoop dat onze pelgrimage onderdeel kan zijn van deze ’geschiedenis met een plus’."

In Moskou werd de groep ontvangen door metropoliet Hilarion (Alfeyev), voorzitter van het Departement voor Externe Betrekkingen van het patriarchaat van Moskou. Dit vond plaats in zijn Instituut van de heiligen Cyrillus en Methodius.

JPEG - 67.8 kB

Alicja, Polen: "Het was indrukwekkend in het Instituut van de heiligen Cyrillus en Methodius! We hadden een geweldige gids die veel vertelde over twee kerken daar. We leerden de betekenis van de kleuren en hoeveelheid van de koepels op kerken. Ook heetten de internationale studenten van het instituut ons welkom met prachtige liturgische zang."

Philipp, Australië: "Dinsdagmiddag vertrokken we allemaal naar een van de twee luchthavens van Moskou, afhankelijk van het ticket dat we hadden gekocht. Beide vluchten naar Kemerovo vertrokken dinsdagavond. Het was maar vier uur vliegen, maar door een tijdsverschil van vier uur kwamen we woensdagochtend vroeg aan in Kemerovo."

Dat was niet het enige verschil. In Kemerovo was het een kille 3 graden, vergeleken met de dagen van bijna 30 graden in Moskou. Het is altijd interessant om uit een vliegtuig te stappen en in een andere wereld terecht te komen. Het uitzicht voor de landing in Kemerovo was indrukwekkend, met zicht op de stad tussen het landschap van bossen en rivieren in westelijk Siberië."

En toch, hier en daar verscheen er wat kleur in de berkenbomen en kwamen er krokussen op uit de grond. Voor veel pelgrims werd dit hun tweede lente van dit jaar. De dagen die zouden volgen lieten ons ook een tweede lente in de kerk zien...

Judith, Nederland: "Vroeg in de ochtend - na een prachtig uitzicht over het landschap van Siberië - kwamen we aan in Kemerovo. Samen met twee andere pelgrims werd ik hartelijk ontvangen door een gezin van vier. Na een uitgebreid ontbijt van pannenkoeken en fruit konden we een aantal uur slapen. Toen we wakker werden stond er alweer een maaltijd voor ons klaar! Het was een vrolijk moment, waarbij we elkaar al een beetje konden leren kennen."

’s Middags reisden we naar de industriestad Leninsk-Kuznetsk. We werden ontvangen door twee lokale priesters en kregen een maaltijd aangeboden door de zusters van het Klooster van de heilige Seraphim. Daarna stapten we in een bus en lieten de priesters ons verschillende kerken van hun stad zien. We vonden veel schoonheid in een regio waar alles draait om de kolenindustrie.

Dina, Moskou: "Daar waren we dan, aan het eind van onze eerste dag in Siberië. Na een hartelijke ontvangst bij families in Kemerovo, de reis naar Leninsk-Kuznetsk, een bezoek aan een klooster en een tocht door de stad waarbij we zo’n zes kerken bezochten en deelnamen aan de vespers. De dag was nog niet eens voorbij en we waren al in twee steden zo hartelijk ontvangen door mensen die ons voor het eerst zagen. Met zo’n druk programma hadden we niet veel tijd om elkaar te leren kennen. Maar door de gedeelde ervaringen, gebeden en maaltijden voelde ik dat deze pelgrimage ons bij elkaar bracht.

JPEG - 61.4 kB

In een bus over de hobbelige wegen van Leninsk-Kuznetsk, in de Siberische schemer, waren we maar een ongewoon gezelschap. Twee Taizé broeders, 29 jongeren van over de hele wereld en een paar plaatselijke Orthodoxe priesters die ons ontvingen. We waren onderweg naar onze accommodatie voor die nacht en niemand wist hoe die zou zijn. Voor een voorbijganger zal het eruit gezien hebben als een willekeurige groep mensen in een bus. Maar ik kon niet geloven dat het echt was. Het was meer dan ik had durven dromen. Het was zo’n bijzondere reis en ontmoeting dat ik er nog steeds geen woorden voor heb. Maar het was allemaal echt - de bus, Siberië en de hobbels in de weg. We waren het land aan het ontdekken dat zo anders is dan wat ik gewend ben. We beleefden de schoonheid van de Orthodoxe kerk. De aanwezigheid van mijn buitenlandse vrienden hielp mij om een nieuw perspectief te krijgen. Het was zo bijzonder om te horen wat zij zagen en welke ontdekkingen zij deden. In een bus richting het onbekende, moe na een drukke dag maar vol van vertrouwen en vreugde.

Ik dacht ook aan alle obstakels en moeilijkheden die we hadden voor de ontmoeting in Siberië. Er moest veel moeite gedaan worden om alles te regelen; alle overeenkomsten, uitnodigingen en visa’s. Iedereen moest tijd vrijmaken en zich voorbereiden. Toch waren we er. Samen. Omdat we het zo graag wilden en bovenal omdat Hij bad "Laat hen allen één zijn, Vader, zoals u in mij bent en ik in u."

Op Hemelvaartsdag namen we deel aan de Goddelijke Liturgie in het stadje Salayir. Na de dienst zongen onze pelgrims "Bogoroditsye Dyevo", een Orthodox gezang voor de Moeder Gods die vaak gezongen wordt in Taizé. Dit leidde tot enkele bijzondere momenten met de gemeente daarna.

JPEG - 60.4 kB

Claudia, Duitsland: "Na de Liturgie in de kerk van de heilige Petrus en Paulus in Salayir ontmoette ik een bijzondere vrouw. Ze kwam naar ons toe en vroeg ons waar we vandaan kwamen. Toen ik zei ’Duitsland’, zei ze dat het zo geweldig was dat we er waren en dat ze hoopte dat er nooit meer een oorlog zou zijn. Toen liep ze weg maar kwam weer terug, in tranen. Ze vertelde ons dat ze een documentaire had gezien over Russische en Duitse soldaten. Dat Russische soldaten jonge Duitse soldaten hadden beschermd omdat ze vonden dat ze te jong waren om te sterven. De vrouw zei dat ze snapte dat veel Duitse soldaten gedwongen werden om te vechten, en dit niet deden uit vrije wil. Ze zei dat ze huilde voor zowel de Russische als Duitse soldaten. We huilden allebei en omarmden elkaar. Deze ontmoeting raakte me diep omdat mijn opa toen hij 19 was gedwongen werd om als jonge soldaat naar Rusland te gaan."

Na de liturgie bezochten we de Orthodoxe kleuterschool ’De Vuurvlieg’. De kinderen voerden verschillende toneelstukjes op over Russische tradities en het leven van de heiligen Cyrillus en Methodius. Die avond keerden we terug naar Kemerovo.

Vrijdagochtend konden we samen bidden tijdens de Goddelijke Liturgie in de kathedraal van de stad. Hierna ontmoetten we de orthodoxe scouts. Zij organiseren veel activiteiten voor hun leden, waaronder zomerkampen in het nabijgelegen Altai gebergte. Tijdens die dagen wordt de Liturgie gevierd en zijn er lange wandelingen door de prachtige natuur.

JPEG - 81.5 kB

Vervolgens bezochten we de Orthodoxe middelbare school van de heiligen Cyrillus en Methodius. Hier werden we hartelijk ontvangen door de medewerkers en leerlingen. ’s Middags brachten we ook een bezoek aan de plek waar in maart een grote brand uitbrak. Deze kostte het leven aan zo’n zeventig mensen, waaronder veel kinderen. Vader Sergey, die zoveel gedaan heeft om ons te ontvangen, vertelde over een oma en haar twee kleinkinderen uit zijn parochie die zijn omgekomen. Een geïmproviseerde gedenkplaats van bloemen en iconen is een plek geworden van reflectie en gebed.

Vrijdagavond hadden we de gelegenheid om samen te bidden in de Rooms-katholieke parochie. Bisschop Josef Werth kwam uit Novosibirsk om deze viering bij te wonen, samen met jongeren uit zijn stad en uit Tomsk en Barnaul. De broeders konden ook metropoliet Aristarkh ontmoeten, die ons had uitgenodigd voor deze pelgrimage. Hij heette ons van harte welkom en sprak over zijn verlangen om ons contact voort te zetten.

We sloten onze pelgrimage af met een geweldige maaltijd bij vader Sergey thuis. Alle pelgrims hielpen in de voorbereidingen. Tomaten snijden, aardappels schillen, soep maken, het vlees bereiden... Een enorm houtvuur buiten hield ons warm. Wat hebben wij een warm welkom gekregen gedurende deze dagen!

Claudia, Duitsland: "Ik was verbaasd en overweldigd door de enorme gastvrijheid, warmte en vriendschap die we ervoeren. De meeste mensen die ons ontvingen hebben nog nooit contact met Taizé gehad. En toch ontvingen ze ons alsof we al jaren vrienden waren. Ze vertrouwden erop dat wij ’goede’ mensen waren, gaven ons een bed en eten bij hen thuis, wilden met ons bidden en hun liefde en aandacht aan ons geven."

Aleksandra, Polen: "Wat mij verraste en raakte was de houding van de Russische mensen richting anderen. Regelmatig kwamen mensen die ik niet of nauwelijks kende naar me toe en deelden hele persoonlijke gebeurtenissen uit hun leven. Ook ons gastgezin was zo open, wilde zo graag met ons praten. Misschien is dat een deel van de cultuur: veel gesprekken, een kopje thee erbij... Ditzelfde gebeurde steeds na de Goddelijke Liturgie in de parochies. Dit raakte me en ik mis het in onze meer digitale en veel meer individualistische ’westerse’ samenleving - direct contact met andere mensen.

Nogmaals bedankt voor de mogelijkheid om deel te nemen aan deze pelgrimage. Ik wil nog toevoegen dat dit echt een pelgrimage van vertrouwen was voor mij. Om mijzelf te dwingen om mijn comfortabele leventje even achter me te laten. Zodat God me opnieuw de schoonheid en diversiteit van de wereld kon laten zien - zowel van buiten als van binnen!"

Julia, Frankrijk: "Ik noem jullie vrienden" - en dat is wat we elkaar noemden, elkaar als pelgrims, gastgezinnen, de priesters en iedereen die ons ontving. Voor veel van ons was deze pelgrimage de eerste ontmoeting met onze Orthodoxe broeders en zusters in Rusland. Door alles wat we deelden konden we hen en hun liturgie leren kennen, en ons eigen geloof verdiepen. Onze manier van het geloof beleven mag dan verschillend zijn, als we onze broeders en zusters kennen houdt ons dat nederig over ons eigen geloof. Het helpt ons om vredestichters te worden, verenigd rond Christus die in ons midden is, zoals Hij ook gedurende deze pelgrimage was."

Printed from: http://www.taize.fr/nl_article24203.html - 15 November 2018
Copyright © 2018 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France