Norwegia, wiosna 2013

„W Chrystusie prawdziwie stanowimy jedno”

W Norwegii odbyło się spotkanie w diecezji Björgvin; zgromadziło młodych ludzi w wieku od 15 do 35 lat. Obecni byli na nim jeden z braci z Taizé oraz dwaj wolontariusze, którzy w dniach poprzedzających spotkanie odwiedzili szkoły i kościoły i opowiedzieli o życiu w Taizé. Grupa ekumeniczna, odpowiedzialna za przygotowanie spotkania, składająca się z protestantów i katolików, przyczyniła się do wzmocnienia więzi między różnymi parafiami w okolicy Bergen.

JPEG - 24.4 kb

Już samo wejście do katedry w Bergen na piątkową modlitwę wieczorną było wyjątkowym doświadczeniem. Po obydwu stronach nawy zwisały długie, pomarańczowe tkaniny, na ścianie była podświetlona ikona Krzyża z Taizé, zaś ikona „Jezusa z przyjacielem”, która jest oficjalnym wizerunkiem Diecezjalnego Roku Młodych (http://ungibjorgvin.no/ [http://ungibjorgvin.no/]), była ustawiona na pulpicie. Przed ołtarzem płonęło wiele świec. Atmosferę skupienia wprowadzał także chór, który śpiewał w czasie, gdy w katedrze gromadzili się ludzie.

W sobotę jeden z braci poprowadził krótkie wprowadzenie biblijne na temat wiary Abrahama. Pozornie mroczna przyszłość – jak w przypadku Abrahama – może zmienić się w szczęście, wyrastające z nadziei i wiary w Boga. Po wprowadzeniu biblijnym podzieliliśmy się na małe grupy osób w podobnym wieku i rozmawialiśmy o naszych własnych drogach wiary w Boga. Po obiedzie odbyły się spotkania tematyczne poświęcone różnym zagadnieniom.

Podczas modlitwy wieczornej wszyscy zapaliliśmy świece od Paschału, rozświetlając cały kościół. Sobotni wieczór zakończył się w „Oyaku”, gdzie mogliśmy się spotkać nieformalnie przy czymś do picia, porozmawiać albo pośpiewać, grając na gitarach.

Spotkanie zakończyło się w niedzielę, modlitwą o 14.00, po której nadszedł czas powrotu. Wracaliśmy do naszych różnych wspólnot kościelnych wzbogaceni doświadczeniem wspólnego przebywania na modlitwie, gdzie wiara w Jezusa łączy nas jako chrześcijan we wspólnotę, która wykracza poza granice wyznaniowe.


Magnus (Norwegia) został wysłany z Taizé na spotkanie do swojego rodzinnego kraju.

Spędziliśmy tydzień w Bergen, na zachodnim wybrzeżu Norwegii, gdzie spotkaliśmy ludzi w różnym wieku, z różnych Kościołów i krajów. Przygotowywali oni wspólnie spotkanie młodych w katedrze, zaplanowane na koniec tygodnia. Byłem pod wrażeniem okazywanej nam gościnności. Ludzie otworzyli dla nas swoje domy, dla w większości obcych im osób. Otworzyli nam też serca i nie ukrywali swojego pragnienia pojednania ani trudów trwania w Kościele w kraju, w którym tak wiele osób straciło nim zainteresowanie.

Ten tydzień był dla mnie znakiem, że pojednanie jest możliwe - skoro ci ludzie potrafią otwarcie mówić o tym, co ich różni, zachowując jednak wzajemny szacunek, a w końcu stając na modlitwie przed tym samym Bogiem udowodnili, że w Chrystusie prawdziwie stanowimy jedno.


Paweł (Polska) uzupełnia relację swoim świadectwem.

W Lia Gård, górskiej miejscowości w pobliżu Koppang, wzięliśmy udział w spotkaniu młodych ludzi. Próbowaliśmy mówić im o tym, co robimy w Taizé, przez proste świadectwa i dzielenie się doświadczeniami ze wspólnego życia, jakie tam prowadzimy. Zapraszaliśmy również uczniów szkół do odwiedzenia Taizé latem. W porównaniu z innymi krajami skandynawskimi, Taizé nie jest w Norwegii zbyt dobrze znane. Niektóre śpiewy są wprawdzie popularne w miejscowych kościołach, ale ludzie nie znają ich pochodzenia.

Dla mnie jako Polaka podróż do Norwegii była jak wyprawa na koniec świata. Nigdy nie byłem tak daleko na północy, czułem się jak zagubiony w górach, ale ten krótki czas pomógł mi znaleźć ciszę we mnie samym. Właśnie to było najsilniejszym doświadczeniem: cisza w kaplicy, w której słyszeliśmy tylko wiatr unoszący śnieg z dachu. Było nas ok. 50-ciu: część wolontariuszy, którzy mieszkali tam dłuższy czas, tak jak my w Taizé; inni przyjechali tylko na weekend, z różnych stron Norwegii, Szwecji, a nawet Holandii.

W Norwegii spotkaliśmy wielu ludzi, którzy przyjechali tam do pracy, migrantów, którzy opuścili swoje domy w poszukiwaniu zatrudnienia. Kościół w Norwegii musiał zmierzyć się z tematem migracji. Niesie ona ze sobą nie tylko trudności, ale też wymianę idei, piękno żywej wiary, którym dzielą się ci nowi mieszkańcy.

Podczas przygotowań do spotkania spędziliśmy wiele czasu w kościołach, gdzie ludzie są bardzo otwarci. Pastorzy byli zawsze dostępni, żeby się spotkać z młodymi, porozmawiać i wysłuchać. Grupa przygotowująca często spotykała się na wymianie myśli, podczas której i my wiele się nauczyliśmy: o ich życiu, problemach, o tym, co nas różni, a w czym spotykamy się jako członkowie Kościoła. Musimy mieć nadzieję, że zbliży to do siebie nie tylko poszczególne osoby, ale i Kościoły. Nie zawsze rozumiemy określone rzeczy w ten sam sposób, ale naszym wspólnym celem jest Jezus Chrystus.

Młodzi ludzie w Bergen modlą się nadal śpiewami z Taizé. W każdy wtorek gromadzą się w kaplicy św. Sunniwy w domu studenta, a w co drugi czwartek o godz. 19.00 spotkanie odbywa się w kościele św. Jana. Dodatkowo parafia studencka organizuje raz w semestrze modlitwę ze śpiewami z Taizé.

Printed from: http://www.taize.fr/pl_article15722.html - 20 November 2019
Copyright © 2019 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France