Разважаючы фрагменты Бібліі

Дадзеныя біблійныя разважанні маюць стаць спосабам на шуканне Бога ў цішыні і малітве пасярод нашага звычайнага штодзённага жыцця. Цягам дня паспрабуй знайсці хвіліну, каб прачытаць урывак са Святога Пісання з невялікім каментарыем ды паразважаць над прапанаванымі пытаннямі. Затым у невялікае групе (3-10 чалавек) паспрабуйце пры сустрэчы падзяліцца тым, што кожны адкрыў для сябе, знайдзіце таксама час на малітву.
2021

верасень

Мацвея 12, 46-50: Жывучы нібы браты і сёстры
У той час: калі Езус прамаўляў да людзей, Маці і браты Ягоныя стаялі звонку і хацелі пагаварыць з Ім. І нехта сказаў Яму: Вось Маці Твая і браты Твае звонку стаяць і хочуць пагаварыць з Табою. Ён жа адказаў таму, хто звярнуўся да Яго: Хто маці Мая і хто браты Мае? І, працягнуўшы руку сваю да вучняў сваіх, сказаў: Вось маці Мая і браты Мае. Бо кожны, хто выконвае волю Айца Майго, які ёсць у небе, той Мне брат, і сястра, і маці. (Мацвея 12, 46-50)

Што яны хочуць сказаць Яму, Ягонай маці і братам Езуса, калі прыбываюць у дом, дзе Ён прамаўляе? Чаго яны шукаюць, стоячы звонку, як сказана ў тэксце? Праз імгненне хтосьці падказвае Езусу, што яны там: “Маці Твая і браты Твае звонку стаяць і хочуць пагаварыць з Табою”. У той самай гісторыі ў Евангеллі паводле Марка кантэкст яшчэ больш напружаны. У Марка літаральна некалькі вершаў раней, у 3-ім раздзеле Евангелля, ёсць гутарка пра тое, як сваякі Езуса прыйшлі забраць Яго. Па словах некаторых з іх, Езус страціў розум і Яго варта вярнуць у вёску.

Дзіўна бачыць у гэтым евангельскім тэксце пытанне аб братэрстве — “Хто маці Мая і хто браты Мае?”, — якое ўзнікае ў такі момант жыцця Езуса. Які ж гэта выклік для Яго! Езус, безумоўна, любіў сваю маці і братоў, вельмі пяшчотна і моцна. Гэты момант, бадай, шмат Яго каштаваў. Але Ён не мог інакш. Каб прыняць надыходзячае Валадарства і засведчыць аб ім, чалавечае сэрца павінна пашырацца; нашыя чалавечыя сувязі павінны раскрыцца, у тым ліку (магчыма, асабліва) самыя трывалыя сярод іх. Такім чынам, вельмі часта сярод выклікаў, а нават напружанасці — бо Езус ніколі не ўцякаў ад іх — Валадарства павінна ўзрастаць.

Цягам усяго тэксту на працягу некалькіх вершаў словы “маці” і “браты” паўтараюцца па пяць разоў, тры разы прамоўленыя самім Езусам. Словы прыводзяцца нібы каскадам. Слухаючы тэкст, здаецца, паўстае магчымасць утварэння цэлай групы маці і братоў, сам Езус у канцы яшчэ дадаў слова “сястра”. Прыняць Валадарства і засведчыць пра яго таксама азначае вызваліць месца для ўсіх, на нікога не забываючыся.

Істотным здаецца быць жэст у сярэдзіне гэтае гісторыі. Мацвей піша, што Езус, спытаўшы “Хто маці Мая і хто браты Мае?”, працягнуў руку, указваючы на вучняў. У Марка мова пра тое, што Езус глядзеў на тых, хто побач. Абедзве версіі гісторыі не толькі дазваляюць нам пачуць Езуса, але запрашаюць паглядзець на постаці — уявіць — тых, хто прысутнічае. Хто гэтыя людзі вакол Яго? Не прапаноўваючы нам іх падрабязнага апісання, Евангелле ў розных месцах прапануе падказкі. Безумоўна, гэта была вельмі разнастайная група. Езус часцяком называў іх “малымі” ці “дзецьмі”. Як вучні Езуса, мы павінны навучыцца глядзець як Ён, і таму ісці за Яго кіруючай рукой, чым Ён нагадвае нам, што той ці іншы чалавек, побач ці далёка, сапраўды з’яўляецца нашым братам ці сястрою, і сапраўды, такая асоба таксама.

Пасля таго, як Езус працягнуў руку ў кірунку вучняў, Ён сказаў: “Вось маці Мая і браты Мае. Бо кожны, хто выконвае волю Айца Майго, які ёсць у небе, той Мне брат, і сястра, і маці”. Выкананне волі Айца - гэта тое, пра што Езус сведчыць у гэтае гісторыі ды на працягу ўсяго жыцця. Кожны чалавек, які прыходзіць да Яго, усе, каго Ён сустракае, без выключэння, становяцца яго братам або сястрою, адкрываючы сябе як любімае дзіця Айца. Гэта сведчыць пра тое, што гэтыя словы “брат” і “сястра” - гэта не проста назоўнікі, дадзеныя пры нараджэнні. Для нас выконваць волю Айца, жыць як браты і сёстры, азначае столькі ж у сэнсе “станавіцца”, як й “быць”. Мы з’яўляемся братамі і сёстрамі ў той ступені, у якой кожнага дня мы імкнемся стаць такімі асобамі, ідучы шляхам да прыняцця і прызнання іншых такімі, якімі ён/яна з’яўляюцца.

- Ці магу я паспрабаваць уявіць сябе спачатку як “сям’ю Езуса”, потым як “кагосьці з натоўпу”, а потым як некага “далёкага ад Езуса”? Як я пачуваюся?

- Калі я азіраюся вакол сябе, паўтараючы ў нейкім сэнсе жэст рукі Езуса, каго я бачу? Якіх людзей я ў цяперашні час прызнаю ў якасці брата і сястры?

- Якім жэстам, словамі і стаўленнем я магу сёння перажываць братэрства і сястрынства?



Іншыя біблійныя разважанні:

Printed from: https://www.taize.fr/be_article22525.html - 20 September 2021
Copyright © 2021 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France