Нарада ў Супольнасці: Малітва Брата Алоіса

23-28 студзеня браты адбылі сваю штогадовую супольную нараду. Нарада скончылася ўвечары нядзелі вечаровае малітваю, якая ўключала між іншым паставу "прастрацыі", калі браты прыгадвалі сабе дзень сваіх манаскіх зарокаў. Перад тым Брат Алоіс прамовіў у малітве наступнае:

Завяршальная малітва

Мы праслаўялем Цябе, Хрысце Езу, бо Ты ўваскрос з памерлых. Ты дазваляеш нам крочыць за Табою, таму мы можам станавіцца сведкамі Божае радасці ды несці супакой, дзе б мы ні былі: у Тэзэ, у іншых краінах ці ў дарозе.

Мы славім Цябе за нашых братоў, што жывуць у Карэі, Бангладэшы, Сенегале, за тых, хто скіраваўся ў Паўднёвую Афрыку, за тых, хто жыве ў Бразіліі, на Кубе і ў Эльзасе, а таксама за тых, хто цягам гэтага года будзе ў Ганконгу.

Мы славім Цябе, Хрысце Езу, што цягам нашае нарады корміш нас Тавім словам і Тваёю Эўхарыстыяю. Мы праслаўляем Цябе за радасць братэрскае любові, асабліва ў гэтыя дні. Ты таксама аднаўляеш нашую сціпласць.

Духу Святы, Ты чыніш з нас маленькі сусвет Царквы, да якой кожны дадае новы камень свайго жыцця. Ты наноў абуджаеш у нас прагненне еднасці з Целам Хрыста, Ягонаю Царквою. Ты вучыш нас цешыцца з разнастайнасці шляхоў быць хрысціянінам. Мы ўжо з’яднаныя ў Табе, разам з тым перабываючы ў салідарнасці з Цэрквамі, якія ўсё яшчэ надаль падзеленыя.

Божа жывы, ад усяго нашага сэрца мы прагнем праявіць Тваю любоў праз нашае жыццё ў Супольнасці. Таму мы прыслухоўваемся да Твайго закліку ўдасканальваць агульнае стварэнне. Гэта так, як вы б самі казалі кожнаму з нас пэўныя словы з нашых невялікых манаскіх правілаў: “Ад гэтага часу тваё пакланенне і твая служба будуць адбывацца ў супольнасці братоў, усталяванай у целе Царквы ... Ты будзеш натхнёны імпэтам супольнага жыцця. Ты не будзеш больш самотны. Ты маеш лічыцца з братамі ва ўсіх рэчах”.

Ты запрашаеш нас ахвяраваць нашае агульнае стварэнне ў службе тым, хто даверыўся нам ва ўсіх кутках на зямлі. Мы молімся за ўсіх тых, каго мы носім у нашых сэрцах.

За ўдзельнікаў Еўрапейскае Сустрэчы ў Базэлі. Няхай праз іх радасць і супакой, якія былі там дасведчаныя, працягваюць зіхацець у свеце нібы іскрынкі надзеі.

За жыхароў нашага рэгіёну, за хрысціянаў, што жывуць тут, за тых, хто перабывае ў шпіталях і дамах апекі, за бяздомных, мігрантаў, за ўсіх тых, хто дапамагае найбяднейшым і тых, хто бярэ на сябе абавязацельствы для супольнага дабра.

За тых на свеце, якія сумуюць, за тых, хто пакутуе ад гвалту, войнаў, несправядлівасці і голаду.

Захоўвайце ж ад занікання ўнутры вас спеў, нават у нашыя ночы, гэты спеў, псальм які мы спявалі сёння ўвечары. Разам з псальмістам мы жадаем супольна сабраць нашыя чаканні і ўсе нашыя прагненні ў руху да Цябе, Божа сусвету. “Шчаслівыя тыя, хто мае сваю моц у Табе. Шчаслівыя тыя, чые сэрцы скіраваныя ўгару”, гэтыя моманты прыватнае радасці ў Тваёй прысутнасці. А праз прысутнасць Твайго Святога Духу нават даліна слёз можа пераўтварыцца ў месца вытокаў шляхоў нашае пілігрымкі, крыніцаю лагоднае радасці.

Божа жывы, дзякуем Табе за тое, што праявіў сябе, за тое, што прыйшоў да нас у Хрысце Езусе. Ён палюбіў нас і аддаў самога сябе за кожную чалавечую істоту. Ён прысутнічае сёння ў Ягоным Святым Духу. Няхай радасць Ягонага ўваскрослага жыцця будзе знанаю ўсім. Няхай тое будзе крыніцаю братэрства і супакою сярод разбітасці нашага параненага чалавецтва і сярод усяго Твайго стварэння.


А зараз, пасля супольнага спявання, тыя браты, што цалкам прысвяцілі сваё жыццё Супольнасці, будуць ляжаць на зямлі, каб прыгадаць сабе сваё пасвячэнне Богу.

Printed from: http://www.taize.fr/be_article23437.html - 20 November 2019
Copyright © 2019 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France