Bangladesz

Rajshahi – po spotkaniu w Kolkacie

JPEG - 24.6 kb

Po październikowym spotkaniu w Kolkacie w Indiach odbyło się spotkanie w Bangladeszu, w wiosce Lukikul, w pobliżu miasta Rajshahi, w północno - zachodniej części kraju. Byli na nim obecni dwaj bracia z Bangladeszu, jak również kilku młodych ludzi z Mymensingh, gdzie mieszkają bracia.

W spotkaniu wzięło udział około 150 młodych ludzi z piętnastu różnych wiosek z regionu Rajshahi. Należą oni do różnych grup etnicznych w Bangladeszu, głównie Ouraos, Santals i Pahans. Rdzenni mieszkańcy, nazywani „adivasis”, stanowią w Bangladeszu mniejszość i zwykle są dużo bardziej biedni od większości mówiącej po bengalsku. Tylko niektórzy adivasis to muzułmanie, większość z nich to animiści, hinduiści i chrześcijanie.

Znaliśmy już ponad sześćdziesięciu młodych ludzi, którzy przybyli na spotkanie! Każdy z nich podejmował w swojej wiosce jakieś zobowiązanie wobec osób pozbawionych środków do życia (umożliwiając edukację dzieciom z biednych rodzin, dotrzymując towarzystwa osobom niepełnosprawnym…). Raz w miesiącu spotykają się regularnie w małych grupach z jednym z księży. Dzielą się swoimi doświadczeniami i uczestniczą w kursie biblijnym. Inni młodzi ludzie przyjechali tu po raz pierwszy po tym, jak usłyszeli o spotkaniu od swoich przyjaciół z wioski. Wśród nowo przybyłych przeważali hinduiści.

Pierwszego dnia wszyscy wzięli udział w programie przygotowanym przez kilku młodych ludzi z Mymensingh. Zaproponowali nam refleksję i dzielenie się doświadczeniami na temat życia młodych ludzi w Bangladeszu – w wioskach, w szkołach… Mówiliśmy o stosunkach między młodymi ludźmi i ich rodzicami oraz codziennym życiu w społeczeństwie, w którym wciąż zachodzą przemiany ekonomiczne i kulturowe… Dla tych młodych ludzi mieszkających w wioskach była to rzadka możliwość, aby wyrazić siebie i podyskutować o trudnościach i nadziejach.

JPEG - 23.7 kb

Drugiego dnia, ksiądz z Rajshahi, przewodniczący Diecezjalnego Centrum Duszpasterskiego, znakomity biblista, podzielił się w bardzo żywy sposób tym, kim jest dla niego Jezus. Opowiadał o tym, co odkrył czytając Pismo Święte, o słowach Chrystusa, jego stosunku do osób, które spotykał, a także kim jest obecnie Jezus dla wielu kobiet i mężczyzn.

W czasie tych dni doświadczyliśmy wielu wyjątkowych momentów: usłyszeliśmy refleksje na temat obecnej sytuacji adivasis w Bangladeszu, o pomocy ze strony osób pracujących z niepełnosprawnymi w wioskach … Dwoje młodych ludzi opowiadało o pobycie w Kolkacie w październiku, gdzie wzięli udział w międzynarodowym spotkaniu pielgrzymki zaufania zorganizowanym przez Wspólnotę z Taizé w łączności z młodymi chrześcijanami mieszkającymi w Indiach.

W czasie tych dni nie zabrakło również chwil śmiechu i relaksu. Parafia Lukikul posiadała tylko jedna pompę, więc młodzi mieszkańcy wioski zapytali swoich rodziców, czy uczestnicy spotkania mogliby przychodzić do ich domów, aby umyć się i zrobić pranie. We wszystkich budynkach parafialnych, które zaadaptowano jako miejsca noclegowe, umieszczono ogromne wiązki słomy ryżowej zebranej z pól otaczających wioskę. Zaraz przed tym, jak rozpoczęło się spotkanie, na małym podwórku plebani, ktoś w pośpiechu wykopał dwa wielkie doły, aby przygotować tradycyjną kuchnię opalaną drewnem. Ponieważ w wiosce nie było elektryczności, pożyczono mały prowizoryczny generator, aby w każdy wieczór zapewnić choć odrobinę światła.

Dla wielu młodych ludzi pięknym odkryciem okazała się trzykrotna wspólna modlitwa: rano, w południe i wieczorem. To ona nadawała rytm w każdy dzień. Pieśni z Taizé przetłumaczone na język bengalski śpiewano naprzemiennie z tradycyjnymi badżanami (pięknymi pieśniami medytacyjnymi, w których najpierw słowa śpiewane są przez solistę, a potem kontynuowane przez cały zespół) oraz innymi pieśniami z Bangladeszu. W kościele, w miejscu przeznaczonym dla chóru, ikona „Jezusa z Przyjacielem”, przywieziona z powrotem ze spotkania w Kolkacie, przypominała o komunii z młodymi ludźmi na całym świecie.

W sobotni wieczór, tuż przed dniem odjazdu, chrześcijanie z wioski, dzieci, ludzie młodzi i starzy, zostali zaproszeni do wspólnej modlitwy z młodymi. Po kolacji tłumy mieszkańców wioski - muzułmanie, hinduiści i chrześcijanie - świętowali wspólnie na oświetlonym placu przed kościołem. Na zaimprowizowanej scenie wystawiono radosny spektakl - pieśni, recytacja wierszy i tradycyjne tańce – przygotowany tego samego dnia przez młodych ludzi z różnych wiosek, którzy wspólnie przeżywali tych kilka pięknych dni.

Printed from: http://www.taize.fr/pl_article5052.html - 22 October 2019
Copyright © 2019 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France