Korea

Kiedy kardynał Kim, ówczesny arcybiskup Seulu, spotkał brata Rogera w Hongkongu w 1977 roku, poprosił go, aby bracia przybyli do Seulu, aby „pomóc młodym ludziom pogłębić ich wiarę”. Pierwsi bracia przybyli do miasta w latach 1979–1980, a później dołączyli do nich kolejni.

W latach 1950–1953 Korea przeżyła straszliwą wojnę domową, która pozostawiła głębokie rany. Kraj pozostaje podzielony, a dwa państwa oddziela całkowicie zamknięta granica.

Kościoły w Korei są bardzo aktywne; 30% ludności deklaruje się jako chrześcijanie. Bracia mieszkają w małym domu w Seulu, niecałe 50 kilometrów od granicy z Koreą Północną. Biorąc pod uwagę, że ich życie powinno być przede wszystkim „ukrytą obecnością” modlitwy i posługi, małą przypowieścią o wspólnocie, bracia rozwinęli różnorodną działalność zgodnie z umiejętnościami każdego z nich.

Bracia organizują „modlitwę o pokój” w drugi piątek miesiąca w katedrze anglikańskiej w Seulu, w centrum miasta. Czasami prowadzą modlitwy lub rekolekcje w różnych kościołach. Przez wiele lat jeden z braci zajmował się duszpasterstwem więźniów i umierających. Inny uczył na katolickim uniwersytecie; przetłumaczył też na angielski wiele tomików poezji i współczesnych powieści koreańskich. Inny brat pracuje w organizacji non-profit zajmującej się działalnością społeczną i międzynarodową solidarnością, budując mosty między kulturami, religiami i pokoleniami. Pieśni z Taizé śpiewane są w całej Korei. Wspólnota czasami wysyłała pomoc z Francji dla najbardziej potrzebujących w Korei Północnej. Wielu młodych Koreańczyków odwiedza Taizé podczas podróży lub dłuższych pobytów w Europie.