Wersety biblijne

Pan mówi: Nie mam żadnego upodobania w śmierci, zatem nawróćcie się, a żyć będziecie.

Nad ranem, gdy było jeszcze ciemno, Jezus wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Kiedy uczniowie Go znaleźli, On rzekł do nich: «Pójdźmy do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł głosić Ewangelię».

Tak mówi Pan: Nie powiedziałem mojemu ludowi: „Szukajcie Mnie bezskutecznie!” Ja jestem Pan, który mówi to, co słuszne, oznajmia to, co prawdziwe.

Św. Paweł pisze: Ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie.

Święty Paweł pisze: Wy jesteście Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.

My wpatrujemy się nie w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie.

Podczas ostatniej wieczerzy ze swymi uczniami Jezus rzekł do nich: Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi.

Św. Jan pisze: Potem ujrzałem wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków. Wszyscy stali przed tronem i chwalili Boga.