Historia

Taizé

1940

Na początku II wojny światowej 25-letni Roger Schutz Marsauche, syn
pastora reformowanego, opuszcza Szwajcarię, z myślą o tym, by
nieść pomoc ludziom przeżywającym trudności we Francji. W Taizé,
niedaleko linii demarkacyjnej dzielącej kraj na dwie części,
przyjmuje uchodźców uciekających przed wojną, zwłaszcza Żydów.
Jednocześnie dojrzewa w nim pomysł stworzenia wspólnoty, który
zrodził się już wcześniej podczas długiego okresu choroby na
gruźlicę płuc.

1942-1944

Zadenuncjowany za swoją działalność w momencie całkowitej już
okupacji Francji, jesienią 1942 roku, musi pozostać w Szwajcarii. W
Genewie spotyka swoich pierwszych braci i rozpoczyna z nimi wspólne
życie, wspierane codzienną modlitwą w katedrze.

1944

Bracia mogą powrócić do Taizé pod koniec 1944 roku. Modlą się
trzy razy dziennie w domu, a następnie w romańskim kościele we
wsi. Z pomocą siostry Rogera opiekują się dziećmi, które wojna
pozbawiła rodzin, a w niedziele przyjmują niemieckich jeńców
wojennych internowanych w pobliskim obozie. Zajmują się
gospodarstwem rolnym, zakładają warsztat ceramiczny. Nawiązują
kontakty ekumeniczne, organizują spotkania i rekolekcje, prowadzą
także refleksję teologiczną.

1949

Stopniowo do pierwszych braci dołącza kilku młodych ludzi. W
Wielkanoc siedmiu z nich zobowiązuje się na całe życie do
zachowywania celibatu, do wspólnego życia w wielkiej prostocie. Po
raz pierwszy od czasów Reformacji mężczyźni pochodzenia
protestanckiego podejmują takie zobowiązania. Brat Roger jest
przeorem. Wraz z bratem Maxem po raz pierwszy odwiedzają Rzym, gdzie
przyjmuje ich papież Pius XII.

1951-1952

Brat Roger pisze Regułę Taizé, która wyraża to, co
najistotniejsze, aby wspólne życie było możliwe. Kiedy jest ich
już dwunastu, powstaje pierwsza fraternia poza Taizé: dwóch braci
osiedla się w pobliżu Montceau-les-Mines i pracuje w firmie
murarskiej. W 1954 roku przenoszą się do Marsylii, do dzielnicy
północnoafrykańskiej (1954-1961), jednocześnie dwóch innych
braci żyje we wspólnocie w Algierii (1953-1963).

1953-1955

Wizyty brata Rogera i spotkania ekumeniczne w Ziemi Świętej,
Rzymie, Holandii, Tunezji, Algierii i Stanach Zjednoczonych.

1958

Rozmowy w Genewie w siedzibie Światowej Rady Kościołów. Jan XXIII
zostaje wybrany papieżem i przyjmuje braci z Taizé. W Rzymie
pierwsze kontakty z biskupami z Ameryki Łacińskiej.

1959

Fraternie braci w Abidżanie, w Wybrzeżu Kości Słoniowej
(1959-1968), w Bostonie, w Stanach Zjednoczonych (1959-1960). Brat
Roger publikuje książkę „Vivre l’aujourd’hui de Dieu” (Żyć
Bożym dzisiaj).

1960

Misja w Anglii w Kościele anglikańskim. Otwarcie w Cormatin, 4 km
od Wspólnoty, miejsca dla gości i na spotkania. Pierwsze „Sympozjum
w Taizé” (Colloque de Taizé): 9 biskupów katolickich i 65
pastorów protestanckich.

1962-1965

1962: pierwsza wizyta u patriarchy Atenagorasa z Konstantynopola.
Pierwsza podróż jednego z braci do Niemiec Wschodnich. Inauguracja
kościoła Pojednania. 1962-1965: bracia Roger i Max jako
obserwatorzy Soboru Watykańskiego II. Rozpoczęcie „Operacji
Nadzieja” na rzecz Ameryki Łacińskiej, mającej na celu wsparcie
spółdzielni rolniczych tworzonych przez biskupów, a następnie
sfinansowanie wydania miliona egzemplarzy Nowego Testamentu w języku
hiszpańskim i 500 000 egzemplarzy w języku portugalskim. 1963:
udział w obchodach tysiąclecia Góry Athos. 1964: pierwsza wizyta
jednego z braci na Węgrzech. 1964: budowa centrum dla gości El
Abiodh. Wspólnota franciszkanów (1964-1972) i małe centrum
prawosławne (1965-1969) w Taizé. Fraternie braci w Stanach
Zjednoczonych (Madison 1965-1966; Boston 1965-1966; Chicago
1966-1971).

1966-1967

Od tej pory brat Roger raz w roku przyjmowany jest na audiencji przez
papieża Pawła VI. 1966: Przybycie do Taizé sióstr św. Andrzeja.
Koniec sierpnia 1966 i 1967: pierwsze dwa międzynarodowe spotkania
młodzieży w Taizé. Pierwsze wizyty jednego z braci w
Czechosłowacji i Rumunii. Fraternie braci w Brazylii (Olinda-Recife
1966-1972; Vitoria 1972-1978, Alagoinhas od 1978), w Nigrze
(1966-1998), w Rwandzie (1966-1972).

1969

Do wspólnoty wstępuje pierwszy brat katolik. Od tej pory w okresie
letnim spotkania młodych odbywają się co tydzień, a następnie
stopniowo przez cały rok.

1970

Wielkanoc: ogłoszenie i rozpoczęcie przygotowań do Soboru Młodych.

1973

Brat Roger w Polsce na pielgrzymce mężczyzn w Piekarach Śląskich.
Wizyta arcybiskupa Canterbury Michaela Ramsaya w Taizé.

1974

Nagroda Templetona w Londynie. Otwarcie Soboru Młodych w Taizé, a
następnie, w kolejnych latach, w Europie Wschodniej i na różnych
kontynentach. Nagroda Pokojowa Niemieckich Księgarzy we Frankfurcie.
Fraternia w Bangladeszu (Chittagong 1974-1987; Mymensingh 1987-2023;
Tharnarbaid od 2021 r.).

1976-1979

Brat Roger wraz z braćmi i międzykontynentalną grupą młodych
ludzi w Kalkucie (1976), Hongkongu (1977), Kenii i RPA (1978) oraz
Chile (1979), skąd piszą listy do młodych. Fraternie braci na
Filipinach (1977-1979), w Nowym Jorku (1978-2003), w Hongkongu
(1977-1980), w Japonii (1978-1987), w Kenii (1978-1989) i w Korei
Południowej (od 1979).

1978

Brat Roger w ZSRR. Audiencja u papieża Jana Pawła II, odtąd raz w
roku. Pierwsze europejskie spotkanie młodch: w Paryżu, a następnie
co roku w jednym z dużych miast Europy Zachodniej.

1980-1983

Sobór Młodych zostaje zawieszony, zastępuje go pielgrzymka.
Pierwsze duże etapy w Hiszpanii, Belgii, Niemczech Wschodnich,
Stanach Zjednoczonych, Kanadzie (1980), Czechosłowacji, Polsce,
Jugosławii (1981), Libanie (1982), na Węgrzech (1983). Pierwsze
europejskie spotkania młodych w Rzymie (1980) i Londynie (1981).

1983-1985

Działania na rzecz pokoju: wizyty u ambasadorów ZSRR i USA w
Madrycie (1983), u sekretarza generalnego ONZ (1985). 1983: udział w
zgromadzeniu Światowej Rady Kościołów w Vancouver. Matka Teresa w
Taizé. Brat Roger z braćmi na Haiti i w Santo Domingo (1983), w
Mauretanii (1984). Pierwsze międzykontynentalne spotkanie młodych w
Madrasie (1985).

1986-1988

Papież Jan Paweł II w Taizé (1986). Pierwsze spotkanie młodych ze
Wschodu i Zachodu w Lublanie (1987). Spotkania młodych w Taizé
stają się cotygodniowymi spotkaniami międzykontynentalnymi.

1988-1989

1988: druga wizyta brata Rogera w ZSRR. Nagroda UNESCO za edukację
na rzecz pokoju. 1989: milion egzemplarzy Nowego Testamentu w języku
rosyjskim wysłanych w ramach „Operacji Nadzieja” do ZSRR.
Nagroda Karola Wielkiego w Akwizgranie. Pierwsze europejskie
spotkanie młodych w Europie Wschodniej we Wrocławiu.

1990

Brat Roger w Rumunii. 50-lecie Taizé. Wraz z upadkiem muru
berlińskiego liczba młodych pielgrzymów odwiedzających Taizé
podwaja się w ciągu jednego roku. Europejskie spotkanie młodych w
Pradze.

1991-1999

Spotkania młodych w Azji, w Manili na Filipinach (1991), w Ameryce
Północnej, w Dayton w Stanach Zjednoczonych, w Afryce, w
Johannesburgu w Republice Południowej Afryki (1995). Kontynuacja
spotkań europejskich w Europie Wschodniej (1991: Budapeszt; 1999:
Warszawa).

1992-1994

Ważne wizyty w Taizé: arcybiskup Canterbury George Carey wraz z
tysiącem młodych anglikanów (1992), 14 biskupów luterańskich ze
Szwecji (1994). 1992: Nagroda Roberta Schumana w Strasburgu. Od 1993
r.: fraternia braci w Senegalu.

1998-1999

Pierwsza pomoc humanitarna w ramach „Operacji Nadzieja” w Korei
Północnej: tysiąc ton kukurydzy, aby złagodzić głód. Pierwsza
wizyta jednego z braci w Korei Północnej. Brat Roger zaproszony
jako gość specjalny do Rzymu na synod biskupów poświęcony
Europie.

2000

Rok Święty: w Rzymie bracia prowadzą modlitwy przez cały rok.

2005

Gwałtowna śmierć brata Rogera. Brat Alois, którego wyznaczył na
swojego następcę, zostaje przeorem.

2006

Brat Alois spotyka się z papieżem Benedyktem XVI, patriarchami
Bartłomiejem z Konstantynopola i Aleksym II z Moskwy, arcybiskupem
Rowanem Williamsem z Canterbury i uczestniczy w zgromadzeniu ogólnym
Światowej Rady Kościołów w Porto Alegre (Brazylia). Nagroda
Czterech Wolności 2006 w Holandii. Spotkanie młodych w Kalkucie
(Indie), a w kolejnych latach kolejne spotkania młodych w Afryce
(Nairobi, Kenia, 2008; Kigali, Rwanda, 2012; Cotonou, Benin, 2016;
Kapsztad, RPA, 2018), w Azji (Yogyakarta, Indonezja, 2007; Manila,
Filipiny, 2010), w obu Amerykach (Cochabamba, Boliwia, 2007;
Santiago, Chile, 2010; Chicago, USA, 2012; Dakota Południowa, USA,
2013; Meksyk i Santo Domingo, 2014), Australii i Nowej Zelandii
(2015).

2008-2009

Brat Alois gościem specjalnym synodu biskupów w Rzymie poświęconego
Słowu Bożemu (2008), a w kolejnych latach poświęconego nowej
ewangelizacji (2012), młodzieży (2018) i synodalności (2023 i
2024). Milion egzemplarzy Biblii wydrukowanych i rozdanych w Chinach
w ramach „Opercji Nadzieja”. Brat Alois w Chinach.

2011-2012

Wizyta dziesięciu koreańskich mnichów buddyjskich w Taizé. Kilka
pielgrzymek braci z grupą młodych ludzi do miejsc tradycji
prawosławnej: Moskwa (2011), Konstantynopol (2012), Moskwa, Mińsk i
Kijów (2015), Bukareszt (2016). Wraz z braćmi i młodymi
wolontariuszami zaangażowanymi w Taizé wizyta w Światowej Radzie
Kościołów w Genewie (2012 i 2023).

2013

Brat Alois w Korei Północnej.

2015-2017

2015: 100. rocznica urodzin brata Rogera, 10. rocznica jego śmierci,
75. rocznica powstania wspólnoty. Od 2015 r.: Fraternia braci na
Kubie. 2016: europejskie spotkanie w Rydze, Łotwa. 2017: patriarcha
Bartłomiej w Taizé. Pierwsze spotkanie przyjaźni
islamsko-chrześcijańskiej w Taizé. Pierwsze spotkanie młodych na
Bliskim Wschodzie, w Egipcie, a następnie w Bejrucie (2019) i Ziemi
Świętej (2022).

2019-2021

Rozpoczęcie dochodzenia do prawdy o nadużyciach seksualnych. Od
2020 r.: Fraternia braci w Pantin, w regionie paryskim. 2021: po
przerwie spowodowanej pandemią COVID-19, wznowienie cotygodniowych
spotkań młodych w Taizé, tak jak poprzednio.

2023

Przygotowanie i prowadzenie spotkania „Together” w Rzymie i na
całym świecie. Brat Alois przekazuje swoją posługę przeora bratu
Matthew.

2024

Sześciotygodniowa fraternia braci na Ukrainie. Europejskie spotkanie
młodych w Tallinie, Estonia.