Rozważania

Kiedy Jezus po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum, rozeszła się wieść, że jest w domu. Zgromadziło się więc tak wielu ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił Słowo. Wtedy czterech przyniosło do Niego sparaliżowanego człowieka. Z powodu tłumu nie mogli się jednak przedostać do Niego. Zerwali więc dach nad miejscem, gdzie był Jezus, i spuścili przez otwór posłanie, na którym leżał sparaliżowany. Gdy Jezus zobaczył ich wiarę, powiedział do sparaliżowanego: Dziecko, twoje grzechy

Jezus powiedział do swoich uczniów: Niech się nie trwoży wasze serce. Wierzycie w Boga i we Mnie wierzcie. W domu Mojego Ojca jest wiele mieszkań. Jeśliby tak nie było, to czy powiedziałbym wam, że idę przygotować wam miejsce? Gdy pójdę i przygotuję wam miejsce, znowu przyjdę i zabiorę was do siebie, abyście tam, gdzie Ja jestem, i wy byli. Znacie drogę, dokąd Ja idę. Tomasz powiedział: Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę? Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą i prawdą,

Sprawiedliwi wołają, a Pan ich wysłuchuje i ratuje od wszelkich nieszczęść. Pan jest blisko tych, których serce jest złamane i wybawia strapionych na duchu. Sprawiedliwy znosi wiele cierpień, ale Pan wybawi go ze wszystkich, bo strzeże każdej z jego kości, żadna z nich się nie złamie. 22 Złość zabija bezbożnego, wrogów sprawiedliwego spotyka kara. Pan wyzwala dusze sług swoich, kara nie dotknie tych, którzy Mu ufają.(Psalm [33] 34, 17-22) Lektura psalmu 34 [33] może nas umocnić; może nas także

Bóg powiedział do Abrahama: Nie będziesz już nazywał twojej żony Saraj imieniem Saraj, lecz Sara. Będę jej błogosławił i dam ci też z niej syna. Będę jej błogosławił i zostanie matką narodów. Od niej będą pochodzić królowie ludów. Wtedy Abraham upadł na twarz, roześmiał się i pomyślał: Czy stuletniemu człowiekowi może się urodzić syn? Czy Sara, mając dziewięćdziesiąt lat, może urodzić? Abraham powiedział więc do Boga: Oby tylko Izmael żył pod Twoją opieką. Bóg odpowiedział: Nie! Twoja żona, Sara

Kiedy Jezus przyszedł z nimi do miejsca zwanego Getsemani, powiedział do uczniów: Usiądźcie tu, tymczasem Ja odejdę i tam się pomodlę. Wziął jednak z sobą Piotra oraz dwóch synów Zebedeusza, zaczął się smucić i odczuwać trwogę. Wtedy powiedział do nich: Smutna jest Moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie ze Mną. I odszedł trochę dalej, upadł na twarz i tak się modlił: Ojcze Mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich, lecz niech się stanie nie tak, jak Ja chcę, ale jak Ty. Po

A gdy on [uzdrowiony człowiek] trzymał się Piotra i Jana, cały lud zdumiony zbiegł się do nich w portyku Salomona. Kiedy Piotr to zobaczył, przemówił do ludu: Izraelici, dlaczego się temu dziwicie? Dlaczego też patrzycie na nas, jakbyśmy własną mocą lub pobożnością sprawili, że on chodzi? Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg naszych ojców obdarzył chwałą Sługę swego Jezusa, którego wydaliście i zaparliście się przed Piłatem, chociaż postanowił Go uwolnić. Zaparliście się Świętego i Sprawiedliwego,