Monthly Bible
Commentaries
Woorden ten leven
Matteüs 7:24-27Deze passage vormt de afsluiting van de zogenaamde ‘Bergrede’ (Mat. 5-7). Deze Bergrede behoort tot de belangrijkste woorden die Jezus ons geleerd heeft. Hoe moeten we deze ‘rede’ (in het Engels ‘sermon’, dus ‘preek’) begrijpen? Als een ideaal dat ons vanuit de verte wordt aangereikt? Als een gedragscode? Als een reeks enigszins willekeurige geboden die we moeten naleven zonder dat wordt aangegeven waarom? Nee, het beeld dat Jezus gebruikt, is van een huis dat wordt gebouwd met als doel om erin te gaan wonen: het doel van Jezus’ woorden is om ervoor te zorgen dat wij ons leven maken tot een plaats waar we onszelf kunnen zijn, waar we thuis komen, zonder dat we bang hoeven te zijn dat het plotseling instort. Het gaat om de plaats waar we volkomen veilig zijn.
In deze gelijkenis worden twee mensen vergeleken die allebei een huis bouwen. De één neemt de moeite om een solide fundering te leggen, de ander maakt zich er met een jantje-van-leiden vanaf: hij laat het deel van het huis achterwege dat niet zichtbaar maar wel onmisbaar is. Grote stappen, snel thuis. In eerste instantie is het verschil niet zichtbaar, maar vroeg of laat ontstaat er een situatie waarin één van de huizen (hoe fraai het er ook van de buitenkant uitziet) volkomen onbetrouwbaar blijkt. Deze twee mensen die een huis bouwen, vertegenwoordigen de twee mogelijke houdingen van wie “de woorden van Christus hoort”: het verschil is dat de ene “ernaar handelt” en de ander niet. Als we handelen naar de woorden van Christus, vinden we een bepaalde soliditeit, een veiligheid die op geen enkele andere manier kan worden verkregen
Dit is bemoedigend, maar het is ook een uitdaging. Hoe doen we dat, deze uitdaging aangaan en “naar de woorden van Christus handelen”? Eén ding is zeker: ernaar handelen betekent niet dat je eerst alles moet willen begrijpen wat er in de bijbel staat. Ook is het niet verstandig om woorden van Jezus te nemen die ons onmogelijk lijken of die we lastig vinden; dan kunnen we vast komen te zitten en tot stilstand komen. Het is belangrijk om gewoon te beginnen met het weinige wat we van zijn woorden hebben begrepen. En om dat zonder uitstel te doen, hoe klein dit eerste stapje ook lijkt. En als we het gevoel hebben dat we het vergeten zijn, of dat het niet is gelukt, gewoon maar weer opnieuw te beginnen. Frère Roger zei altijd: “nooit ontmoedigd, want altijd vergeven”.
Christus weet dat we niet alles begrijpen en dat onze pogingen om hem te volgen vaak tekortschieten. In de eerste woorden van de Bergrede (Matteüs 5:3) wordt zelfs erkend hoe arm wij zijn op dit gebied: “Zalig de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der hemelen.” (NBG-vertaling). De eerste woorden die Jezus wil waar we naar handelen is dat we weten dat we door hem gelukkig, zalig worden geprezen.
De woorden van Christus zijn geen regeltjes die we moeten toepassen in ons leven; zij vormen een kracht die ons leven van binnenuit kan opbouwen. We kunnen die kracht pas echt ontdekken als we ze niet als een soort externe wet beschouwen, iets abstracts, maar alleen als we proberen te ontdekken welke snaar ze in ons raken, als we erdoor worden geraakt – misschien soms maar heel even – als we spontaan weten: ja, het is waar! En dat we door deze reactie weten waar we kunnen handelen in het hier en nu, hoe klein en beperkt in eerste instantie ook.