Gedanken zur
Bibel

DE | EN | ES | FR | ID | LT | NL | PL | PT | VI | 繁
April 2026

Mysterie van de paastijd

Johannes 12,20-33
Onder hen die naar Jeruzalem gekomen waren om God te aanbidden tijdens het feest, waren ook enkele niet-Joden.  Zij gingen naar Filippus, die uit Betsaïda in Galilea kwam, en stelden hem deze vraag: Wij zouden Jezus graag willen zien.
 Filippus ging het aan Andreas zeggen, en samen gingen zij het aan Jezus zeggen.
Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen waarop de Mensenzoon zijn heerlijkheid zal binnengaan. Werkelijk, ik verzeker jullie: als de graankorrel die in de aarde is gevallen niet sterft, blijft het één enkele korrel. Maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zich vastklampt aan zijn eigen leven, zal het verliezen, maar wie in deze wereld weinig waarde hecht aan zijn leven, zal het bewaren voor het eeuwige leven. Als iemand in mijn dienst wil staan, laat hij mij volgen. Waar ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn. Als iemand in mijn dienst staat, zal de Vader hem eren.
Nu ben ik diep ontroerd. Wat zal ik zeggen? Vader, red mij uit dit uur? Maar juist daarom ben ik tot dit uur gekomen! Vader, verheerlijk uw naam.

De teksten van de tijd van de Goede Week en Pasen zijn vrij talrijk en spreken er min of meer openlijk over. Om de gelijkenis van de graankorrel te lezen en te overwegen, is het goed om naar de context te kijken: de nieuwsgierigheid en de belangstelling van de mensen, zelfs van niet-Joden, voor wat Jezus als onderricht kon aanbieden. Maar wat verwachtten zij? En dan komt Jezus met deze gelijkenis over de noodzaak om te sterven om vrucht te dragen… Met andere woorden: zich niet vastklampen aan het eigen leven! Niet erg aantrekkelijk. Schandaal of onbegrip voor velen, zelfs voor zijn leerlingen, die hem via Petrus zeggen: « Dat zal U zeker niet overkomen! » (Mt 16.22). Schandaal, maar ook vragen, ja zelfs een in twijfel trekken, ja, een grote gelegenheid tot twijfel voor Jezus zelf! Hij is diep ontroerd! Misschien met het verlangen om te ontkomen aan wat hem te wachten staat! Denken we aan die zin: « laat deze beker aan mij voorbijgaan » die hij in Getsemane zal uitspreken (Luc. 22.42).

Maar laten we deze passage tot het einde lezen: wat is de weg van het leven ? – want uiteindelijk is er aan het einde niet alleen einde en afgrond, maar vrucht en leven! Mysterie van de paasoorgang: sterven om te leven. En die twee niet van elkaar scheiden. In onze taal en onze logica denken we misschien in dualiteiten en tegenstellingen, maar zullen we erin slagen om het mysterie samen te denken – of meer nog: te beleven! – ? Bij de heilige Johannes vinden we meermaals een uitdrukking die deze twee werkelijkheden samenbrengt : de heerlijkheid. God openbaart in Jezus zijn heerlijkheid, in zijn gegeven leven, in zijn leven als verrezen Heer!

01
Heb ik ooit een gevoel van schandaal ervaren tegenover woorden van Christus dat, na jaren, uiteindelijk duidelijk is geworden?
02
Heb ik het ervaren dat een verlies, een kleine of grote dood in mijn leven, heeft geleid naar meer leven?
03
Blijf ik vertrouwen dat “het leven sterker is dan de dood”?

... der vergangenen Monate:

April 2026

Mysterie van de paastijd

Johannes 12,20-33

Onder hen die naar Jeruzalem gekomen waren om God te aanbidden tijdens het feest, waren ook enkele niet-Joden. Zij gingen naar Filippus, die uit Betsaïda in Galilea kwam, en stelden hem deze vraag: Wij zouden Jezus graag willen zien. Filippus ging het aan Andreas zeggen, en samen gingen zij het aan Jezus zeggen. Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen waarop de Mensenzoon zijn heerlijkheid zal binnengaan. Werkelijk, ik verzeker jullie: als de graankorrel die in de aarde is gevallen niet sterft, blijft het één enkele korrel. Maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zich vastklampt aan zijn eigen leven, zal het verliezen, maar wie in deze wereld weinig waarde hecht aan zijn leven, zal het bewaren voor het eeuwige leven. Als iemand in mijn dienst wil staan, laat hij mij volgen. Waar ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn. Als iemand in mijn dienst staat, zal de Vader hem eren. Nu ben ik diep ontroerd. Wat zal ik zeggen? Vader, red mij uit dit uur? Maar juist daarom ben ik tot dit uur gekomen! Vader, verheerlijk uw naam.

Januari 2026

"Als je wist wat God wil geven"

Johannes 4:5-15

Zo kwam hij bij de Samaritaanse stad Sichar, dicht bij het stuk grond dat Jakob aan zijn zoon Jozef gegeven had, waar de Jakobsbron is. Jezus was vermoeid van de reis en ging bij de bron zitten; het was rond het middaguur. Toen kwam er een Samaritaanse vrouw water putten. Jezus zei tegen haar: "Geef mij wat te drinken." Zijn leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om eten te kopen. De vrouw antwoordde: "Hoe kunt u, als Jood, mij om drinken vragen? Ik ben immers een Samaritaanse!" Joden gaan namelijk niet met Samaritanen om. Jezus zei tegen haar: "Als u wist wat God wil geven, en wie het is die u om water vraagt, zou u hém erom vragen en dan zou hij u levend water geven." "Maar heer," zei de vrouw, "u hebt geen emmer, en de put is diep - waar wilt u dan levend water vandaan halen? U kunt toch niet meer dan Jakob, onze voorvader? Hij heeft ons die put gegeven en er zelf nog uit gedronken, en ook zijn zonen en zijn vee." Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen," zei Jezus, "maar wie het water drinkt dat ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft." "Geef mij dat water, heer," zei de vrouw, "dan zal ik geen dorst meer hebben en hoef ik ook niet meer hierheen te komen om water te putten."

October 2025

Geven, bidden, vasten

Matteüs 6:1-6,16-18

Jezus zei: “Dus wanneer je aalmoezen geeft, bazuin dat dan niet rond, zoals de huichelaars doen in de synagoge en op straat om door de mensen geprezen te worden. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als je aalmoezen geeft, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. Zo blijft je aalmoes in het verborgene, en jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen. En wanneer jullie bidden, doe dan niet als de huichelaars die graag in de synagoge en op elke straathoek staan te bidden, zodat iedereen hen ziet. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen .” (…) “Wanneer jullie vasten, zet dan niet zo’n somber gezicht als de huichelaars, want zij doen dat om iedereen te laten zien dat ze aan het vasten zijn. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als jullie vasten, was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent, alleen je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.”