Comentarios bíblicos
mensuales
Mysterie van de paastijd
Johannes 12,20-33Filippus ging het aan Andreas zeggen, en samen gingen zij het aan Jezus zeggen.
Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen waarop de Mensenzoon zijn heerlijkheid zal binnengaan. Werkelijk, ik verzeker jullie: als de graankorrel die in de aarde is gevallen niet sterft, blijft het één enkele korrel. Maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zich vastklampt aan zijn eigen leven, zal het verliezen, maar wie in deze wereld weinig waarde hecht aan zijn leven, zal het bewaren voor het eeuwige leven. Als iemand in mijn dienst wil staan, laat hij mij volgen. Waar ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn. Als iemand in mijn dienst staat, zal de Vader hem eren.
Nu ben ik diep ontroerd. Wat zal ik zeggen? Vader, red mij uit dit uur? Maar juist daarom ben ik tot dit uur gekomen! Vader, verheerlijk uw naam.
De teksten van de tijd van de Goede Week en Pasen zijn vrij talrijk en spreken er min of meer openlijk over. Om de gelijkenis van de graankorrel te lezen en te overwegen, is het goed om naar de context te kijken: de nieuwsgierigheid en de belangstelling van de mensen, zelfs van niet-Joden, voor wat Jezus als onderricht kon aanbieden. Maar wat verwachtten zij? En dan komt Jezus met deze gelijkenis over de noodzaak om te sterven om vrucht te dragen… Met andere woorden: zich niet vastklampen aan het eigen leven! Niet erg aantrekkelijk. Schandaal of onbegrip voor velen, zelfs voor zijn leerlingen, die hem via Petrus zeggen: « Dat zal U zeker niet overkomen! » (Mt 16.22). Schandaal, maar ook vragen, ja zelfs een in twijfel trekken, ja, een grote gelegenheid tot twijfel voor Jezus zelf! Hij is diep ontroerd! Misschien met het verlangen om te ontkomen aan wat hem te wachten staat! Denken we aan die zin: « laat deze beker aan mij voorbijgaan » die hij in Getsemane zal uitspreken (Luc. 22.42).
Maar laten we deze passage tot het einde lezen: wat is de weg van het leven ? – want uiteindelijk is er aan het einde niet alleen einde en afgrond, maar vrucht en leven! Mysterie van de paasoorgang: sterven om te leven. En die twee niet van elkaar scheiden. In onze taal en onze logica denken we misschien in dualiteiten en tegenstellingen, maar zullen we erin slagen om het mysterie samen te denken – of meer nog: te beleven! – ? Bij de heilige Johannes vinden we meermaals een uitdrukking die deze twee werkelijkheden samenbrengt : de heerlijkheid. God openbaart in Jezus zijn heerlijkheid, in zijn gegeven leven, in zijn leven als verrezen Heer!