TAIZÉ

Апошнія навіны

Украіна | Ініцыятыва салідарнасці па прыёме бежанцаў

Сутыкнуўшыся з гуманітарным крызісам, выкліканым вайной ва Украіне, Тэзэ адкрывае платформу дзеля наладжвання кантакту людзей, каторыя могуць прыняць у сябе бежанцаў, якія вымушаныя былі пакінуць Украіну.

За апошнія некалькі гадоў багата ўкраіснкае моладзі ўдзельнічала ў еўрапейскіх сустрэчах Пілігрымкі Даверу. Апошнім часам многім сем’ям, асабліва маці з дзецьмі, прыйшлося тэрмінова пакінуць сваю краіну, каб знайсці прытулак у іншым месцы. У многіх месцах заўважны рух салідарнасці, каб прыняць гэтых людзей, таму Тэзэ жадае падтрымаць гэты імпульс.

Застаючыся на сувязі з нашымі сябрамі ва Украіне ды ў суседніх краінах, з ініцыятывамі салідарнасці, а таксама з амбасадай Украіны ў Парыжы, мы прапануем мясцовым парафіям або групам падрыхтавацца да іх прыёму. Разам з тым мы прагнем звярнуць увагу тых, хто гатовы прыняць бежанцаў:

  • пакуль што мы збіраем прапановы, але не можам гарантаваць, што сапраўды сям’я будзе знойдзена неадкладна. Цяжка ацаніць маштаб будучых прыездаў;
  • таксама цяжка зразумець, як доўга гэтыя сем’і будуць мець патрэбу ў вашае шчодрае падтрымцы;
  • для адной асобы ці нават сям’і такі прыём можа быць звязаны з празмернымі намаганнямі. Будзе значна лепей скаардынавацца з кім-небудзь яшчэ, каб узяць на сябе гэты абавязак ў парафіі або групе людзей;
  • нарэшце, Тэзэ праз гэтую ініцыятыву дапамагае звязваць людзей адно з адным, але не можа ўдзельнічаць у канкрэтных сітуацыях або аказваць дапамогу ці спрыяць далейшымі дзеяннямі.

Калі ласка, старанна запоўніце форму прымаючае асобы па-ангельску альбо па-французску. Калі ў вас засталіся якія-небудзь іншыя пытанні, пішыце нам на гэты адрас.

Шчыра дзякуем вам за вашае заангажаванне!

Украіна | Артыкул брата Алоіса

Па просьбе французскага штотыднёвіка La Vie брат Алоіс напісаў артыкул En Ukraine, le mal n’aura pas le dernier mot. Ніжэй вашае ўвазе пераклад на беларускую.

Ва Украіне зло не будзе мець апошняга слова

Сёлета перыяд Вялікага посту пачынаецца ў той момант, калі кантынент Еўропы ахапіла вайна. Гэтая трагічная навіна пагружае нас у таямніцу зла. Сам Езус спазнаў гэты канчатковы досвед, калі добраахвотна на крыжы згадзіўся адмовіцца ад свайго жыцця: Ён прайшоў да канца праз шлях пакуты. На нашае дарозе да Вялікадня нас падтрымлівае гэтая надзея: па-за крыжам, праз Уваскрасенне Хрыста, Бог адкрыў шлях жыцця для ўсяго чалавецтва.

Як тое магчыма, што агонь зброі і бомбаў раздзірае народы, якія ў многіх адносінах так блізкія адно аднаму? У многіх сем’яў ёсць сваякі па абодва бакі мяжы... Падчас пілігрымкі ў РФ, Беларусь і Украіну ў 2015 годзе з невялікай групай маладых людзей з розных краін я стаў сведкам гэтага, калі наведаў у кіеўскім шпіталі некалькі ўкраінскіх салдат, параненых у баі. Была з намі маладая дзяўчына з РФ. Некалькі дзён таму, калі пачалася вайна, гэтая маладая расіянка ўзгадала той візіт ды распавяла наступную гісторыю: “Калі я ўвайшла у той шпіталь, мяне паралізаваў страх і сорам. Спачатку мне было цяжка штосьці сказаць. Потым я пачала распавядаць, што ў дзяцінстве кожнае лета ездзіла да дзеда ва Украіну, што мой стрыечны брат нарадзіўся ва Украіне. Тады ўкраінскія салдаты пачалі мяняцца: адзін з іх раптам сказаў, што яго жонка з РФ, потым другі, што яго бацькі жывуць у РФ... І стала зразумела, што насамрэч мы вельмі блізкія, што мы як браты і сёстры”.

Будзем маліцца, каб гэтае насенне ўзаемнага абмену ды лучнасці не было вырвана з карэннем вар’яцтвам вайны, але каб у доўгатэрміновай перспектыве яно аказалася мацнейшым за бессэнсоўны гвалт. Выказваць такое пажаданне яшчэ заўчасна, бо з кожным днём становіцца ўсё больш ахвяр і параненых. Таму варта ў глыбіні нашых сэрц захоўваць упэўненую надзею, што зло не будзе мець апошняга слова.

Папа Францішак заклікаў да дня посту і малітвы ў Папяльцовую сераду. У шэрагу месц па ўсім свеце вернікі збіраюцца і моляцца ў інтэнцыі супакою. Некалькі дзён таму мы атрымалі паведамленне ад праваслаўнага святара з РФ: аб супакоі моляцца й у яго прыходзе.

Таму, каб перажыць гэты Велікапосны час у жэсце салідарнасці з тымі, хто пакутуе ад вайны, якая шалее ва Украіне, памолімся за ахвяраў ды іх сем’і ў жалобе, за параненых, за тых, каму давялося ўцякаць, за тых, хто хацеў бы гэта зрабіць, але не змог, а таксама за ўсіх тых, хто вырашыў пазаставацца там, дзе жыве. Падумайма пра найбольш уразлівых людзей, якія першымі пацерпяць ад наступстваў узброенага канфлікту, пра дзяцей, якія ўжо пацярпелі, пра маладых людзей, якія не бачаць будучыні.

У нашае малітве не забываймася прасіць Святога Духа натхніць кіраўнікоў народаў і ўсіх тых, хто можа паўплываць на ход падзей, каб агонь зброі як мага хутчэй спыніўся. Памолімся, каб вайна не ўзмацніла падзелы ўнутры Цэркваў і сем’яў, і каб кіраўнікі Цэркваў ішлі поруч з усімі, хто пацярпеў ад гэтага страшнага выпрабавання. Прымаючы да ўвагі, што ў вачах Бога важыцца кожнае чалавечае жыццё, падумайма пра камбатантаў з усіх краін-удзельніц, а таксама пра іх сем’і, напрыклад, пра бабуль, якія бачаць, што ўнукі ідуць на фронт, на вайну, якую яны не выбіралі і якой не хацелі. Магчыма, пэўнага дня яны выйдуць на вуліцы пратэставаць...

Паколькі гэты перыяд Вялікага посту пачынаецца ў змрочным святле, мы пакліканыя пражыць наступныя сорак дзён у еднасці з тымі, хто пацярпеў ад гвалту не толькі ў Еўропе, але і ва ўсім свеце. На крыжы Хрыстус распасцёр свае рукі, каб ахапіць усё чалавецтва. Чалавецтва, якое занадта часта бывае разарваным, але ў Божым сэрцы застаецца назаўсёды аб’яднаным.

Украіна | Малітва ў інтэнцыі міру

2 сакавіка, серада

Падтрымліваючы ініцыятыву посту й малітвы, прапанаванаю папам Францішкам, Абшчына Тэзэ прыме ўдзел у малітве за мір ва Украіне ў сераду, 2 сакавіка.


26 лютага, субота

Вечаровую малітву ў гэты дзень папярэдзіла доўгае і вымоўнае маўчанне ў інтэнцыі супакою ва Украіне, катораму папярэднічала наступная малітва, якую прамовіў брат Алоіс:

Уваскрослы Хрысце, перабываючы перад Табою ў маўчанні, узносім гэтую палымяную малітву: няхай спыніцца абстрэл украінскае зямлі! Прытулі сваёю любоўю тых, хто памірае ад гвалту і вайны, суцеш сем’і ў жалобе, падтрымай тых, каму давялося стаць на дарогу выгнання. Сутыкнуўшыся з незразумелымі пакутамі, мы па-ранейшаму верым, што Твае словы любові й супакою ніколі не прамінуць. На крыжы Ты аддаў сваё жыццё і адкрыў нам будучыню, нават за межамі смерці. Таму мы просім Цябе: дайце нам свой супакой. Ты наша надзея.

Напрыканцы часу маўчання ўсе прысутныя заспявалі па-ўкраінску “Славіте всі народи”.


24 лютага, чацвер

У сувязі з ваеннымі дзеяннямі ва Украіне, падчас малітвы апоўдні ў чацвер, 24 лютага, брат Алоіс прамовіў наступныя словы:

Божа любові, мы збянтэжаны гвалтам у нашым свеце, і асабліва цяперашнімі ваеннымі дзеяннямі ва Украіне. Дазволь нам быць салідарнымі з тымі, хто пакутуе і жыве сёння ў страху ды трывозе. Падтрымай надзею ўсіх тых, хто ў гэтай улюбёнай частцы свету шукае справядлівасці ды супакою. Спашлі Святога Духа, Духа міру, каб натхніць лідэраў народаў і ўсіх людзей.

У гэтую пятніцу, 25 лютага, а 20-ае гадз. (а 22-ае гадз. часу беларускага) браты і ўся моладзь, якая знаходзіцца ў Тэзэ, будуць у цішыні маліцца ў інтэнцыі супакою. Жадаючыя прыняць удзел у гэтае малітве змогуць далучыцца дзякуючы простай трансляцыі.


Супольная малітва падчас Сустрэчы Тэзэ ва Львове, 30 красавіка 2018 г.

Нарада ў Супольнасці: малітва брата Алоіса

Як і кожны год, напрыканцы студзеня браты правялі сваю Нараду ў Супольнасці. Ніжэй тэкст заключнай малітвы, якою брат Алоіс падзяліўся ўвечары нядзелі 30 студзеня.

Хрыстэ Езу, славім Цябе ўсім сэрцам. Ты хочаш учыніць нас сведкамі Божае любові ў разгар вялікіх змен, якія адбываюцца ў грамадстве і ў Царкве. І таму мы дзякуем Табе за дар адзінства, які Ты даеш нашай маленькай Абшчыне: гэта неацэнны скарб, пра які мы хочам клапаціцца.

Гэты скарб шматгранны. Мы дзякуем Табе за тое, што падчас нашае Нарады ў гэтыя апошнія некалькі дзён Ты суправаджаў нас, каб мы змаглі выявіць нашую вялікую разнастайнасць. Ты спасылаеш нам Святога Духа, які дае жыццё і заахвочвае да крэатыўнасці кожнага з нас, які яднае нас у Божае любові. Учыні, каб мы паверылі ў прысутнасць Духа.

Ты, Хрыстэ, подыхам даеш нам Твайго Духа ў малітве і ў нашым братскім жыцці, якое з’яўляецца яшчэ адным месцам, дзе мы знаходзім крыніцу Тваёй прысутнасці. Такім чынам, пасярод намаганняў адносна клопату пра нашае жыццё як братоў, далейшага выхаджэння па-за сябе і прымання іншых, Ты перадаеш нам сваю радасць, радасць Уваскрослага.

Мы прадстаўляем Табе ўсё тое, што казалі адзін аднаму падчас Нарады. Няхай нашае дзяленне прынясе плён. Дапамажы нам надаль ставіць нам самім пытання аб шматкультурнасці сярод нас, аб асабістым духоўным суправаджэнні, аб нашае сумеснае адказнасці за ўсё нашае жыццё праз нашыя шматлікія задачы і дзейнасць, а таксама праз наш пошук хрысціянскага адзінства. Напоўні нас гнуткасцю і мужнасцю, каб прыслухоўвацца да Святога Духа, каб рухацца наперад у гэтых ды шэрагу іншых сферах.

Езу Хрыстэ, Ты пасылаеш нас у свет. Хвала Табе за нашых братоў, якія жывуць у брацтвах у розных краінах. Мы дзякуем Табе за манашак, якія жывуць побач з намі і з якімі мы разам рухаемся наперад. Мы дзякуем Табе за сяброўства з такой колькасцю жыхароў нашага рэгіёну. Мы дзякуем Табе за мігрантаў, якіх тут прынялі і якія ўсё больш і больш прыстасоўваюцца да жыцця ў нашае краіне. Хвала Табе за маладзёнаў, якія прыедуць у Тэзэ на працягу наступнага года. Хвала Табе за Пілігрымку Даверу, якая, нібы струмень, пракладвае дарогу па свеце, з чарговымі этапамі на Блізкім Усходзе і ў Святой Зямлі.

Але мы таксама прызнаемся Табе, Езу Хрыстэ, што здарылася так, што мы не выканалі волю Тваёй любові. У прыватнасці мы давяраем Табе людзей, якія сталі ахвярамі сексуальнага або псіхалагічнага гвалту ці агрэсіі ў Тэзэ. Перабывай з імі ў іх самотнасці ды загой іх раны. Дадай нам адвагі выслухаць іх пакуты, прыслухацца да таго, пра што яны просяць і да іх парадаў, і зрабіць усё, што ў нашых сілах, каб дапамагчы ім.

Мы звяртаемся да Цябе, Хрыстэ. Да каго нам яшчэ ісці? Ты маеш словы жыцця. Мы просім Цябе суправаджаць усю Царкву і ўсё чалавецтва, якое перажывае свайго роду зыход, пераход да нечага іншага, пераход праз пустыню. Як і многія людзі, мы перажываем перыяд, калі не бачым дакладна, што нас чакае ў будучыні. Але Ты дазваляеш нам знаходзіць у Табе новыя рэсурсы і быць стваральнікамі адзінства. З даверам адмаўляем перад Табою малітву Псальма: “Спраў рук Тваіх не пакідай”.

А зараз, пасля сумеснага спеву да Святога Духа, тыя з братоў, якія склалі свае вечныя манаскія зарокі, на ўспамін сваёй ахвяры Богу, будуць ляжаць на зямлі ў жэсце прастрацыі.


Тыдзень малітваў аб еднасці хрысціян

Штогод з 18 па 25 студзеня хрысціяне ўсяго свету ўдзельнічаюць у Тыдні малітваў аб еднасці. Сёлета гэты тыдзень малітваў падрыхтавала Рада Цэркваў Блізкага Ўсходу. Ніжэй вашае ўвазе некалькі спосабаў прыняць удзел у гэтым тыдні праз лучнасць з Тэзэ.

Супольная малітва з Радай Цэркваў Блізкага Ўсходу

Сёлетняя тэма, якая была абрана Радай Цэркваў Блізкага Ўсходу: “Мы бачылі зорку Ягоную на ўсходзе і прыйшлі пакланіцца Яму”. Прапанаваная тэма, у прыватнасці чытанні з Бібліі і малітоўныя інтэнцыі, даступны ў сеціве пад гэтае спасылкаю.

Прачытайце або перачытайце “Прапановы на 2022 год”

Тытул сёлетніх Прапаноў Тэзэ на 2022 год: “Становячыся стваральнікамі адзінства”. Хрысціянскага адзінства асабліва тычыцца пятая з Прапаноў. Поўны тэкст Прапаноў знаходзіцца па гэтае спасылцы.

Перажыванне малітвы аб еднасці разам з Тэзэ

У аўторак 18 студзеня а 18-е гадзіне ў Тэзэ ў прысутнасці прадстаўнікоў розных канфесій адбылася малітва, на якую былі запрошаныя нашыя сябры з наваколіц. Запіс гэтае малітоўнае трансляцыі можна паглядзець на відэа.

Праслухайце падкаст з Тэзэ

Падкаст на гэтым тыдні ўяўляе сабой інтэрв’ю (на французскай мове) з пастарам Ан-Лораю Дане, адказнай за адносіны паміж хрысціянскімі Цэрквамі ў Пратэстанцкай федэрацыі Францыі. Гэтае інтэрв’ю можна паслухаць з асноўных падкаст-платформаў.

Прачытайце пасланні ўдзельнікам Сустрэчы ў Турыне

Як і кожны год, каталіцкія, праваслаўныя і пратэстанцкія лідэры дасылалі вітальныя пасланні удзельнікам Еўрапейскае Сустрэчы.

Паслухайце лекцыю брата Алоіса пра адзінства

Летась брат Алоіс быў запрошаны выступіць з працяглай прамовай аб адзінстве ў рамках серыі сустрэч, арганізаваных Папскім універсітэтам святога Тамаша Аквінскага, таксама вядомым як Ангелікум, у Рыме. Гэтую канферэнцыю можна знайсці ў сеціве па гэтае спасылцы (выступленне адбываецца па-італьянску; даступныя напісы па-французску).

Паведамленне брата Алоіса

Аддаючы даніну павагі Дэсманду Туту

Дарагія родныя і сябры,

у гэты дзень, калі арцыбіскуп Дэсманд Туту адыйшоў да вечнасці, мне б хацелася выказаць сваю сімпатыю, а таксама прыхільнасць усёй Супольнасці Тэзэ да вас, якія таварышылі яму падчас ягонага жыцця і змагання на працягу амаль шасцідзесяці пяці гадоў.

Дух Уваскрослага Хрыста зрабіў яго крыніцаю мудрасці і мужнасці для Паўднёвае Афрыкі ды рэшты свету ў самыя змрочныя гадзіны апартэіду, а таксама на працягу ўсяго шляху да справядлівасці і прымірэння ў вашае краіне.

Мы ўдзячныя за сяброўства, якое звязвала арцыбіскупа з нашае Супольнасцю больш за сорак гадоў. Ад часу візіту брата Ражэ ў Ёханэсбург у 1978 г. ды ягонага асабістага наведвання Тэзэ ў 1979 г. мы заставаліся з’яднаныя праз малітву, падзяляючы той самы запал адносна абуджэння новых пакаленняў маладых людзей да веры ў Хрыста. У 1980 годзе, калі ў вашае краіне была высокая напружанасць, ён арганізаваў падарожжа 144 маладых жыхароў Паўднёвае Афрыкі рознага паходжання, канфесій і сацыяльнае прыналежнасці ў пілігрымцы прымірэння да Тэзэ. З тых часоў ён аддана падтрымліваў сотні маладых жыхароў Паўднёвае Афрыкі, аддэлегаваных іх Цэрквамі, каб прадстаўляць сваю краіну на розных этапах Пілігрымкі Даверу, арганізаванай Тэзэ. Два гады таму яму вельмі хацелася далучыцца да ўдзельнікаў міжнароднае сустрэчы, якую мы падрыхтавалі ў Кейптаўне.

У сваім вітальным пасланні да ўдзельнікаў пілігрымкі Тэзэ ў Ёханэсбургу ў 1995 годзе ён напісаў: “Малітва стварае клімат, у якім мы можам сустракацца і ўзрастаць да ўзаемнае любові”.

Супольна з жанчынамі і мужчынамі добрае волі ва ўсім свеце, і асабліва з моладдзю з афрыканскага кантынента, мы дзякуем за яго жыццё і служэнне. Ён будзе працягваць натхняць тых, хто шукае справядлівасці і міру.

Брат Алоіс, прыёр Супольнасці Тэзэ

Падчас Сустрэчы Тэзэ ў Кейптаўне, 2019 г.

Брат Поль (1951-2021)

Франсуа Бэлуа, які па далучэнні да Супольнасці Тэзэ ў 1975 годзе прыняў імя брата Пола, у выніку вельмі доўгай і пакутлівай хваробы памёр ува сне раніцай 16 снежня 2021 года. Урачыстасць яго памяці адбудзецца ў нядзелю, 19 снежня, а 11.30 у Храме Паяднання ў Тэзэ замест нядзельнае Эўхарыстыі.

Ён нарадзіўся ў Шатару 10 ліпеня 1951 года, будучы другім дзіцяці ў вялікае сям’і сярод іншых шасці братоў і сясцёр. Падчас вучобы ў парыскае камп’ютарнае школе Breguet ён адкрыў для сябе суполку, якая ў той час ангажавалася ў падрыхтоўку моладзевае рады, і пасябраваў з маладзёнамі, якія займаліся гэтым мерапрыемствам. З гэтае нагоды разам з трыма сваімі маладымі сябрамі летам 1972 г. ён здзейсніў паездку па СССР, тады яшчэ пры камуністычным рэжыме; у той час яны наладзілі першыя, вельмі стрыманыя кантакты ў Маскве з моладдзю гэтае краіны, якая мусіла хаваць сваю хрысціянскую веру з-за страху пераследу.

Праз год пасля завяршэння вучобы, у 1975 годзе, ён вырашыў далучыцца да Супольнасці, дзе склаў манаскія зарокі на Вялікдзень 1979 года. З самага пачатку ён прыцягнуў да гэтага ўсе свае тэхнічныя і юрыдычныя навыкі ў розных галінах: водазабеспячэнне, каналізацыя, электрычнасць, тэлекамунікацыі, відэатэхніка, а пакрысе ён увёў у штодзённае жыццё братоў камп’ютары. Пазней менавіта ён таксама падрыхтаваў доступ Абшчыны да сеціва. Ён спрыяў, каб ягоныя навыкі служылі міжнародным сустрэчам маладых еўрапейцаў.

У 1983 годзе ён быў абраны да муніцыпальнае рады вёскі Тэзэ, дзе Абшчыну доўгі час прадстаўлялі адзін, а потым некалькі братоў Супольнасці. Будучы дарадцам, а затым і намеснікам старшыні рады, ён шмат сіл аддаў дзеля заангажавання ў справы жыцця ў вёсцы ды наваколлі. Ён працаваў, у прыватнасці, у прафсаюзе водаправодаў, прафсаюзе электрыфікацыі, а затым у радзе камун, пакуль хвароба не перашкодзіла яму балатавацца на мясцовых выбарах 2020 года.

Ужо тады ён быў аслаблены аўтаімунным захворваннем, якое паступова адымала ўсе яго фізічныя сілы і часта вымагала часовых шпіталізацый у Парыжы, Маконе ці Клюні. З іншага боку, ён заўсёды заставаўся свядомым, надзеленым інтэлектуальнае цікаўнасцю, якая дазваляла яму да апошняга дня ўважліва сачыць за жыццём Супольнасці і ягонай вялікай сям’і, а таксама за падзеямі ў Царкве і на свеце.

Зварот брата Алоіса на распачацце Сінадальнага шляху ў Рыме

У суботу, 9 кастрычніка 2021 г., брата Алоіса запрасілі выступіць у Рыме з прамоваю на распачацце каталіцкага Сіноду Біскупаў на тэму сінадальнасці, які будзе трываць цягам двух наступных гадоў. Ніжэй мы публікуем тэкст звароту.

Дзякуй, Святы Ойча, за скліканне гэтага сінода. У Тэзэ мы былі вельмі кранутыя, што нас запрасілі на адкрыццё. Дзякуй таксама за традыцыю запрашаць дэлегатаў з іншых Цэркваў. Будзе вельмі істотна пачуць ад іх аб іх уласнае практыцы сінадальнасці з яе моцнымі бакамі, але й абмежаваннямі.

Гэты сінадальны працэс надыходзіць у вырашальны момант, калі мы з’яўляемся сведкамі дзвюх супярэчлівых падзей. З аднаго боку, чалавецтва ўсё больш выразна ўсведамляе, што ўсе мы звязаны адно з адным ды з усім стварэннем. З іншага боку, у сацыяльнае, палітычнае і этычнае сферах нарастае палярызацыя, што выклікае новыя падзелы ў грамадстве, паміж краінамі, а нават у сем’ях.

На жаль, паміж нашымі Цэрквамі, а таксама ўнутры іх, прагледжваецца тэндэнцыя да пераўтварэння існуючых розніц у палярызацыю, якая дзеліць людзей, і менавіта ў гэты час нашае сведчанне міру набывае жыццёва важнае значэнне.

Якім чынам мы можам прасоўваць хрысціянскае адзінства наперад? Наконадні я запытаўся пра тое ў пастара Лары Мілера, былога генеральнага сакратара Сусветнага хрысціянскага форуму. Ён адказаў: “Нядобра пачынаць са слоў: ‘Вось, кім мы з’яўляемся, і таму мы маем рацыю’. Будзе лепей прызнацца да ўласных слабасцяў і папрасіць іншыя Цэрквы дапамагчы нам атрымаць тое, чаго нам бракуе - гэта ўспрымальны экуменізм, які дазваляе нам прымаць тое, што зыходзіць ад іншых”. Ці ж бы гэты пастар не бачыў усё правільна? Усе мы нясем скарб Хрыста ў гліняных начыннях, і, бадай, ён прамянее больш выразна, калі мы пакорліва прызнаем тое, чаго нам не стае.

У самым нутры Каталіцкага Касцёла сінод выявіць вялікую разнастайнасць. Сінод будзе яшчэ больш плённым, калі адначасова паглыбіцца пошук еднасці. Тое неабходна не дзеля таго, каб пазбегнуць або схаваць канфлікты, але дзеля таго, каб узмацніць дыялог, які нас паяднае.

Каб заахвоціць да гэтага, на маю думку, пажадана, каб у Сінадальным шляху былі моманты, каб перавесці дыханне, нібы невялікія перапынкі, для таго каб запрыкмеціць адзінства, якое ўжо дасягнута ў Хрысце, зрабіць яго бачным.

У сувязі з гэтым, Святы Ойча, паколькі ты запрасіў нас памарыць, я хацеў бы падзяліцца з вамі марай. Ці існуе мажлівасць, што ў пэўны момант, падчас сінадальнага працэсу, на вялікі экуменічны сход могуць быць запрошаныя не толькі дэлегаты, але і ўвесь народ Божы, не толькі католікі, але вернікі з розных Цэркваў? Бо праз хрост і паводле Святога Пісання мы з’яўляемся сёстрамі і братамі ў Хрысце, аб’яднанымі ў супольнасці, якая пакуль яшчэ недасканалая, але ўжо цалкам рэальная, нават калі існуюць пакуль багаслоўскія пытанні, якія трэба будзе вырашыць.

Такі сход - тут, у Рыме, і адначасова ў іншых месцах на свеце - мог бы мець у цэнтры ўрачыстую цэрэмонію выслухання Божага Слова, з доўгай хвілінай маўчання і малітваю вернікаў у інтэнцыі супакою. Ці можна было б паверыць тое моладзі? Ці тая ўрачыстасць магла б быць працягнутая часам дзялення паміж удзельнікамі з розных канфесій? Тое магло б выявіць, што, з’яднаўшыся ў Хрысце, мы становімся міратворцамі.

Да гэтае прапановы мяне натхніла нашае дасвядчэнне з Тэзэ. У нашае Абшчыне, якая складаецца з розных канфесій, мы жывем пад адным дахам. Ужо больш за шэсцьдзесят гадоў мы прымаем маладзёнаў з розных Цэркваў, а таксама й тых, хто перабывае ў пошуках сэнсу свайго жыцця. Захоўваючы дыстанцыю да нейкага найбольш агульнага назоўніка, мы ўвесь час імкнемся ісці да крыніцы Евангелля, да ўваскрослага Хрыста, які праз Святога Духа вядзе нас разам да Таго, хто з’яўляецца Айцом усіх людзей без выключэння.

Здымак: Цілен Чэбуль (Tilen Čebulj)

Прэс-рэліз | Лета скончылася, але Пілігрымка Даверу працягваецца

Панядзелак, 20 верасня 2021

Сёлета, ад пачатку чэрвеня, тыдзень за тыднем, Тэзэ наведала больш за 7000 гасцей. Хоць упершыню з пачатку пандэміі ў Абшчыне было выкрыта некалькі выпадкаў заражэння Covid-19 (у жніўні), адпаведны пратакол, унесены ў органы аховы здароўя, азначаў, што Тэзэ можа заставацца адкрытым. Міжнародныя сустрэчы працягваюцца, і наступным іх важным момантам будуць шматлікія групы французскіх старшакласнікаў, якіх чакаюць у Тэзэ на восеньскіх канікулах у канцы кастрычніка-пачатку лістапада.

З 28 снежня 2021 г. па 1 студзеня 2022 г. плануецца наступная Еўрапейская Сустрэча моладзі ў італьянскім Турыне. Цягам апошніх дзён тры браты Супольнасці адправіліся ў Італію, каб далучыцца да моладзі горада і кіраўнікоў розных Цэркваў, якія ўжо пачалі абуджаць свядомасць неабходнасці прыняць у парафіях і мясцовых супольнасцях маладых людзей, якія будуць удзельнічаць у Сустрэчы. Некаторыя мерапрыемствы гэтае падзеі будуць транслявацца ў сеціве, што дазволіць паўдзельнічаць у Сустрэчы моладзі з усяго свету.

Брат Алоіс дадае: “У складаным кантэксце, абумоўленым пандэміяй, многія людзі з трывогаю глядзяць у будучыню. Акрамя таго грамадства становіцца ўсё больш палярызаваным. Таму так істотным для нас была магчымасць сустрэцца, маліцца разам, дзяліцца ў групах, а таксама слухаць адно аднаго. Таму мы вельмі ўдзячныя, што гэтым летам у Тэзэ ўсё прайшло добра”.

Агляд навінаў

  • Цэрквы ў Глазга запрасілі Абшчыну Тэзэ падрыхтаваць і ўзначаліць гарадское чуванне для студэнтаў і моладзі падчас сустрэчы COP26. З 7 па 12 лістапада два браты Тэзэ будуць удзельнікамі гэтае падзеі.
  • Цягам апошніх некалькіх месяцаў на нашае старонцы даступныя Падкасты. Яны ўключаюць у сябе запісы супольнае малітвы, біблійныя медытацыі і разважанні, інтэрв’ю з рознымі людзьмі з Тэзэ альбо звязаных з нашае Супольнасцю.

Падпіска

Калі вы з’яўляецеся журналістам і жадаеце атрымліваць прэс-рэлізы, якія тройчы на год дасылаюцца з Тэзэ, напішыце нам на гэты адрас.

З “братэрскім візітам” у Тэзэ

Напрыканцы жніўня браты Супольнасці сутыкнуліся з цалкам новым і асаблівым дасвядчэннем - “братэрскім візітам”. Брат Алоіс распавядае пра дэталі.

Апошнім часам мы спрабуем задумацца над пытаннем: «У гэты час вялікіх змен у свеце і ў Царкве чаго чакае Бог ад нашае Супольнасці?». Таму сярод нас зарадзілася ідэя: было б няблага больш грунтоўна распавесці пра нашае жыццё і нашую будучыню пэўным людзям з па-за нашае Абшчыны.

З гэтае нагоды мы запрасілі дзвюх жанчын і двух мужчын з розных канфесій і розных царкоўных абавязкаў адбыць у нас шасцідзённы “братэрскі візіт”. Яны перабываюць з намі напрыканцы жніўня, каб бліжэй разабрацца ў шэрагу аспектаў нашае Супольнасці. Кожны з братоў, які пажадае, могуць асабіста сустрэцца з імі, каб мець магчымасць сказаць, як яны бачаць абшчыннае жыццё альбо паведаміць аб любых зменах, якія, на іх думку, варта разгледзець. Акрамя таго ў сеціве будзе час абмену таксама з тымі братамі, якія жывуць у невялікіх абшчынах па ўсім свеце. І ўжо потым чатыры асобы, што правялі з намі час, падзеляцца сваімі ўражаннямі.

Мы выступілі з такою ініцыятываю не для таго, каб вырашаць нейкія канкрэтныя або тэрміновыя пытанні, але таму, што нам здаецца, што такі знешні погляд на жыццё Супольнасці пойдзе нам на карысць.

Што тычыцца прыёму моладзі, дык падобны знешні погляд існуе даўно, дзякуючы Камандзе прыёму, куды ўваходзяць сябры Супольнасці і якая кіруе ўсімі матэрыяльнымі пытаннямі, звязанымі з сустрэчамі ў Тэзэ. Аднак візіт менавіта такога кшталту ўнутры самой Абшчыны адбыўся ўпершыню.


 [1]