TAIZÉ

Разважаючы фрагменты Бібліі

 
Дадзеныя біблійныя разважанні маюць стаць спосабам на шуканне Бога ў цішыні і малітве пасярод нашага звычайнага штодзённага жыцця. Цягам дня паспрабуй знайсці хвіліну, каб прачытаць урывак са Святога Пісання з невялікім каментарыем ды паразважаць над прапанаванымі пытаннямі. Затым у невялікае групе (3-10 чалавек) паспрабуйце пры сустрэчы падзяліцца тым, што кожны адкрыў для сябе, знайдзіце таксама час на малітву.
2022

чэрвень

Псальм 40: 2-12: Бог ставіць нас на нагах
² Цвёрда я спадзяваўся на Госпада, і Ён да мяне прыхіліўся і крык мой пачуў;
³ падняў мяне са згубнага рова, з балоцістай багны, і паставіў на камені ногі мае, і ўмацаваў ступакі мае;
⁴ і даў новую песню ў вусны мае - хвалу Богу нашаму. Убачаць многія і збаяцца, і будуць на Госпада спадзявацца.
⁵ Дабрашчасны той чалавек, які на Госпада надзею сваю кладзе і не звяртаецца да ганарыстых і да тых, што да няпраўды горнуцца.
⁶ Многа зрабіў Ты, Госпадзе Божа мой. Твае цуды і думкі Твае, толькі пра нас - няма Табе роўных! - хацеў бы я прапаведаваць і гаварыць, але ім ліку няма.
⁷ Ахвяры і прынашэння Ты не схацеў; Ты адкрыў мне вушы; цэласпалення і ахвяры за грэх Ты не спатрабаваў.
⁸ Тады я сказаў: вось, іду; у звітку кніжным пра мяне напісана:
⁹ я хачу спраўдзіць волю Тваю, Божа мой, і закон Твой у сэрцы ў мяне.
¹⁰ Я абвяшчаў праўду Тваю на зборні вялікай; я не забараняў вуснам маім: Ты, Госпадзе, ведаеш.
¹¹ Праўды Тваёй не хаваў у сэрцы маім, абвяшчаў вернасць Тваю і выратаванне Тваё, ня ўтойваў Тваёй ласкі і праўды Тваёй перад сходам вялікім.
¹² Не запыняй, Госпадзе, шчадротаў Тваіх ад мяне; ласка Твая і праўда Твая хай няспынна ахоўваюць мяне.
(Псальм 40(39), 2-12)

Псальмы вышэй за ўсе малітвы. Яны кажуць пра адносіны з Богам. Часам, як у гэтым выпадку, псальм апісвае прагрэс у гэтых адносінах. Псальміст, які склаў гэты тэкст, распавядае пра асабісты вопыт. Наступныя пакаленні пасля яго палічылі, што гэта варта перадаць і захаваць у зборніку псальмаў, напэўна, таму, што тое прамаўляла да іх, таму што адлюстроўвала іх уласны вопыт Бога. Гэтае інтымнае сведчанне верніка з мінулага дазваляе нам выразіць словамі, якім чынам мы адчуваем Божую прысутнасць у нашым жыцці.

Такім чынам, як і незлічоныя вернікі да і пасля яго, псальміст у 40-м Псальме пачынае з апавядання пра свой вопыт бездані, глыбокай багны (в. 3). Гэты вобраз багна даволі дзіўны. Багна ані небяспечная, ані балючая, тым не менш, перашкаджае любому прагрэсу. Немагчыма рухацца наперад, самастойна знайсці выйсце з сітуацыі. Гэта апісанне адпраўной кропкі насамрэч дадае надзеі. Бог не просіць псальміста выбрацца з багна сваімі сіламі. Бо менавіта Бог клапоціцца аб усім: ён не толькі выцягвае яго з багны, але і забяспечвае крокі псальміста. Менавіта Бог прымушае яго стаяць вертыкальна, чыніць яго ўстойлівым. І ўжо зараз, будучы прэзентабельным, псальміст становіцца годным працягваць іх адносіны ды дзяліцца імі са светам.

Такім чынам, без усялякіх намаганняў псальміст ператвараецца з жаласлівае істоты, якая затрымалася ў гразі, у жывога сведку, які натхняе шэраг іншых людзей да веры ў Бога (в. 4). А нават болей: менавіта лёгкасць гэтае трансфармацыі з’яўляецца сэрцам дадзенага сведчання. Крыкі з дна багны змяняюцца песняй, закладзенай яму ў вусны. Гэтая песня дапаможа тым, хто яе пачуе, выбраць той жа шлях, што і ён. І гэтым спевам, гэтым псальмам дзяліліся тысячы гадоў.

Але гэта яшчэ не ўсё. Бог «адкрывае» вушы псальмісту (в. 6). Распазнанне ў глыбіні нашага сэрца Божага жадання адносна нас не адбываецца аўтаматычна. Але тут менавіта Бог зноў жа робіць тое магчымым. У вершы 6 гаворыцца пра незлічоныя цуды, якія здзяйсняе Бог, уся гэтая першая частка псальма (в. 2-7) — гэта пераважна пералік Божых цудаў для псальміста.

У выніку? Стоячы на нагах, з песняй на вуснах, усвядомленым шматлікімі цудамі, з адкрытым вухам, са звіткам у руцэ і законам у сэрцы, псальміст можа цяпер здзяйсняць тое, чаго прагне Бог. Гэта прагненне адносін: замест таго, каб прыносіць у ахвяру жывёл, Бог жадае пачуць, як мы прамаўляем: «Вось я, іду» (в. 8).

Асноўным эфектам гэтых адносін з’яўляецца пасланне іншым, станаўленне жывым сведкам Бога (в. 4). Сведка ў супольнасці (в. 10-11) прымае папярэднія элементы. Вусны, якія прамаўляюць словы, Боская справядлівасць у сэрцы ды вернасць і збаўленне Бога... не так ужо й далёка ад спеву на вуснах (в. 4), закон у сэрцы псальміста (в. 9) і цуды ўчыненыя для нас (в. 5). Можна нават дадаць, што, каб быць сведкам на вялікім сходзе, лепш быць на нагах і мець цвёрдыя крокі, чым тануць у багне! Нарэшце, тое, што робіць гэтае перамяненне трывалым, — гэта любоў і вернасць Бога (в. 12). Нездарма псальміста ўзгадвае пра тое ў сваім сведчанні (в. 11).

Першая палова гэтага псальма распавядае, як псальміст, проста чакаючы і крычачы ў багне, адчуў у сваім целе ступень Божае любові да яго. Ён стаў сведкам гэтае вернасці Бога. І паколькі гэтая вернасць глыбока перамяніла яго, ён не толькі сведчыў словамі — пра гэта сведчыць усё ягонае нутро.

- Ці падарожжа, апісанае ў гэтым псальме, нагадвае апісанне маёй асабістай вандроўкі з Богам? Дзе я знаходжуся на гэтае дарозе?

- Чым з’яўляецца тая твань у маім жыцці, якая мяне паралізуе, што перашкаджае мне выходзіць насустрач іншым?

- Чаго мне бракуе, каб здабыць магчымасць сказаць Богу: “Вось я”?



Іншыя біблійныя разважанні:

Апошняе абнаўленне: 1 чэрвеня 2022